1962/1963-05 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

1962/1963-05

WILLEM GELENS 3

Van Ewijck                                             

Het Werk aan De " Rima " Steiger

De matrozen Driehuis - Nolet  en ik, kwmr Gelens(duiker seinmeester)

Moest weer eens bij de commandant komen waar ook de 1e off het HMK en de technische dienst off. van de marine basis Parera aanwezig waren
Het kwam in het kort hier op neer, verschillende van de "mantels" die om de steigerpalen zaten lekten en moesten er af. Later moesten er dan nieuwen voor in de plaats komen
Het doel van deze mantels was om met het op en neer gaan van het water de steigerpalen te smeren. Voor dit doel waren op de steiger vulopeningen gemaakt waardoor men op gezette tijden olie bij kon vullen
De vraag was of ik dat met mijn mensen zou kunnen. Ik ging onder water om de zaak eens te bekijken en zo te zien zou het een behoorlijke klus worden
Ik wist al nagenoeg zeker dat het antwoord ja zou zijn. Later zou ik wel gaan denken Hoe.
De mantels moesten d.m.v. snij electroden afgebrand woden
Dit hield in 2 x over de lengte en 1 maal rondom. Dit was in totaal zo ongeveer 7 á 8 mtr.
snijden. De dikte van het materiaal was zo'n 12 mm. ?
Het zou dus een behoorlijke klus worden
Wij hadden dit nooit in geen enkele opleiding gedaan, tenminste ik niet. Hooguit een Cox -Gun bout af branden maar dat gebeurde met een een gewone snijbrander
Toen begon het grootste karwei, het bijeen zoeken van de materialen om mee te duiken en om mee te werken. Op het ,verlaten, duikkbedrijf van de basis was het één grote rotzooi
Helemaal niets had, misschien in geen jaren onderhoud gehad
We begonnen met het overhalen van de "Loos&Co duiksets en na veel gerotzooi hadden we een stuk of 2. Onderwater konden we.
Het volgende wat toch wel nodig was waren een electrische snijbrander en een generator
en bovendien de electrodes. Na wéér veel gelazer en gesoebat hadden we dat ook eindelijk. Kreeg wel meteen de aanzegging om héél zuinig met de electrodes om te springen want die waren erg duur. Waren ze bang dat ik die dingen op zou vreten?
Stelletje kruideniers
Toen duurde het weer een tijd voor de generator werkte De electroden houders hebben we nooit goed geisoleerd gekregen maar we waren al blij dat het zo'tje werkte.
Gelukkig hadden we goede medewerking van de toegevoegd duikofficier, ik geloof dat dit Ltz 2 de Nooier was en ook onmisbaar waren de machinisten en de sergt. Electricien
We konden beginnen met de klus
Ik ging als eerste te water om de zaak uit te proberen. Moest beginnen met de mantel te ontroesten op de plaats waar ik zou beginnen. Zette de electrode erop en verdomd het spul werkte. We waren stom verbaasd maar we hadden het , voorlopig gefikstHad al gauw een gat in de mantel en kreeg meteen een paal olie over me heen. Dit was de eerste van velen die zouden volgen. Iedere maal als we het water uitkwamen zaten we wekelijk van top tot teen onder de afgewerkte olie.
Gelukkig had ik de vuldop op de steiger er afgehaald. Het begin was er !!!
We werkten als volgt. We sneden eerst de mantels over de lengte door  en dan boven rondom en dan donderde het spul naar beneden. Dan zat je pas goed onder de olie
Om niet een van de helften tegen je aan te krijgen legden we vóór we de mantel rondom door sneden er een stalen bindsel omheen . Al na korte tijd had KPL.Mach. Bertus Prinsen een klemband ontworpen die we steeds weer konden gebruiken en stukken gemakkelijker werkte.
Al heel snel kwam het volgende probleem ,de lege flessen. Dezen moesten we aan de wal  op laten toppen (was dit bij kappie Lendring?) Weet het niet meer
Dit was ondoenlijk werk en we waren op deze manier nooit klaar gekomen.
Ik zag het hele project al de mist ingaan
Ik weet niet meer van waar mmaar ergens kon ik een compressor op de kop tikken. Deze werd zo goed mogelijk, ook weer door de machinisten van boord opgeknapt.
Hij bleef lekken, zat met touwtjes aan elkaar en ook het filter was verrot. We "Zopen"
liters melk per dag en maakten elkaar wijs dat het dan wel goed zou zijn
We hadden altijd een olie smaak in ons mond
Onze "geldmachiene" zo werd hij al gauw door iedereen genoemd hheeft het tot het einde toe volgehouden en hij stond toch zo'n 8 uur per dag te draaien
Ik had een systeem ontworpen waarbij een slang vanaf de compressor op de detondeur
van het Loos&Co set werd aangesloten en dat werkte perfect, ook tot het einde
Het project was gered
Het project bestond uit duiken , werken en slaaploze nachten die ik had vanwege het piekeren hoe je allerlei op je toekomende problemen op moest lossen
Verder was er nog het constante improviseren. Als je op de vloot geplaatst was kon je niet even het duikbedrijf bellen voor het een of ander. Ik betwijfel het ook sterk of je enige hulp gekregen had gekregen .van de Goden die daar huisden.
Om het even grof te zeggen, als het moeilijker was dan neuken waren zij niet thuis, dit heb ik vaker ondervonden.
Nu konden we eindelijk goed aan de slag en dat deden we ook.
We losten elkaar geregeld af, dat was niet om uit te rusten want ook boven water was er genoeg te doen om de zaak draaiende te houden
We hadden intussen ook extra rantsoenen gekregen wat soms wel eens moeilijkheden veroorzaakte. Ik besloot dat wij of voorschafter of ketelaar zouden zijn en toen was die moeilijkheid grotendeels opgelost
Het aantal minuten wat we per dag doken deelde ik in drieen en zo hadden we ieder een gelijk deel, heeft nooit geen moeilijkheden gegeven.
Wat een geluk dat ik de vuldoppen er af liet halen en behoorlijk zeikerig werd als er een bleef zitten
Ging op een dag weer aan het snijden en werd plotseling van de paal weggeslagen
Schrok me te barsten en was even de kluts kwijt maar de jongens hadden me in een vloek en een zucht boven water
Het bleek later dat deze mantel waarschijnlijk de enige was die niet lekte. Wel werd hij geregeld  bij gevuld met olie. Hij zat dus tot zijn strot toe vol
Ook was het een geluk dat ik had gewaarschuwd niet boven een vulopening te staan
Er spoot een werkelijke steekvlam uit het gat, het was dus een soort explosie geweest
Als een van hen er boven had gestaan waren z'n ballen er afgeblazen en had ik verder gemoeten met een matroos en een Marva. Waren we wel oveheen gekomen ,zeker als de matroos zou beseffen dat ik de leiding had + een paar voorrechten
De nieuw aan te brengen mantels waren van zwaar verzinkt materiaal en bestonden ui 2 helften .Één U vormig en de ander was het deksel We lieten de delen stuk voor stuk afzakken en zette ze op een soort steigertje (machinisten werk) Dan werden de delen aan elkaar gebout met SVS bouten en moeren en pakking ertussen en de zaak was klaar. Ik denk dat we voor iedere mantel tussen de 80 / 100 bouten en moeren nodig hadden. Voor het eerst in tijden begonnen we weer een beetje schoon te worden
Op oudjaarsdag komt mijn maat Arie Burgers naar mij toe, Arie was seinmeester
a/b van de Rotterdam die tijdelijk op Curacao lag
Hij zegt Willem er wordt over je geluld. Dit was op zich niet zo ongewoon maar in dit geval was het de technische diens officier die dit gedaan had.
Hij had Arie gevraagd, ken jij die kwmr die op de Rima steiger werkt, Gelens is zijn naam. Arie zegt ja natuurlijk . en wat is er aan de hand. Nog hield die T.D off, zijn mond niet. Hij zegt ik vertrouw Gelens niet, ik denk dat hij téveel minuten schrijft
Arie zegt ,bedankt ik zal het hem meteen gaan vertellen en dat deed hij dus.
Ik vroeg Arie om even te wachten en heb meteen een beklag ingediend. De afhandelig hiervan komt in het volgende deel
Arie nodigde mij uit om oud en nieuw te komen vieren op de Rotterdam, Dit heb ik aangenomen
Tot op de Rotterdam

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu