1962/1963 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

1962/1963

WILLEM GELENS 3

v.Ewijck In De West                                 

Mulder en de Drumsticks

Was gelukkig afgelost als provoost en liep weer de zeewacht
De hondewacht was voor mij de prettigste wacht en trouwens voor velen met mij
Het was een rustige wacht waarin je meestal niet werd lastig gevallen met allerlei gezeur en / of
oefeningen
Als het 'sNachts soms een beetje fris was zat de hele wachtdivisie opgepropt in de "muffler space"
Deze was lekker warm en het voordeel voor de o.off. v.d. wacht was dat hij z'n mensen nooit hoefde
te zoeken. Je stond dus heerlijk alleen met de leerling aan dek
Mulder was intussen ook geen zeuntje meer en hij had de , onwelkome, gewoonte om bij mij te komen
staan met de toch wel goede bedoeling om mij een beetje gezelschap te houden
Het bezwaar was dat hij dan moppen ging vertellen, daar had hij een onuitputtelijke hoeveelheid van
De rust was dus weg en je werd er na een tijdje "stront" ziek van. Als Mulder dat in de gaten kreeg
keek hij me eens aan en zei dan Kwartiermeester zal ik maar af gaan lossen. Ik was altijd blij dat hij met
die oplossing kwam, dan hoefde ik hem niet weg te sturen
Het was op een eerste wacht dat Mulder bij me kwam met in een stuk papier o.i.d. een stuk of wat
"Drumsticks" Of ik ook wilde en dat wilde ik wel.
Nu was het op de gewoonte (op de hele vloot) dat er 's avonds wat te eten was, gehaktballen ,kroketten
en dergelijke. Ik dacht dat deze dingen ook daar vandaan kwamen
Toen hoorde ik hem tegen een van z'n maatjes zeggen, toch wel duur voor die kleine rot dingen
Ik vroeg aan hem, war is duur Mulder, die drumsticks was het antwoord. Komen die dan niet uit het
kombuis vroeg ik hem, jawel maar je moet ze betalen 50 ct. per stuk. Dat was ongeveer 1 gulden NL.
Ik dacht, zal wel weer een klote streek van Mulder zijn maar ging toch eens kijken bij het kombuis
En ja, daar stonden een paar mensen om ook die dingen te halen, ook wel te kankeren over de prijs
maar ze hadden trek. Het eten aan boord was meestal wel goed en meer als voldoende maar de zeelucht
plus een beetje bier maakt een jonge vent hongerig
Ik liep door tot de deur van het kombuis en jawel. de kpl.kok Meier stond samen met z'n broer ,een
majoor van de weke dienstvakken ,drumsticks te piepen. Dit gebeurde in olie vande marine , op vuur
van de marine en waarschijnlijk verpakt in papier van de marine. Het enige wat de fam. Meier dus betaalde
waren de drumsticks die ze in grote aantallen aan de wal kochten voor misschien 50 ct per dozijn
Tel uit je winst.
Het gebruikelijke hapje van 8 uur werd natuurlijk niet gemaakt i.v.m. de concurrentie
Ik kreeg op dat moment zo onmogelijk de ziekte in, een Majoor en een korporaal die een handjevol
3de klassers op zo'n groffe manier stonden te bejatten en gaf de opdracht om direkt met de verkoop
te stoppen. Kreeg natuurlijk als antwoord dat het mij geen flikker aan ging
Heb toen matr 1 Chris Stroop, mijn rechterhand op de wachtdivisie , voor de deur van het kombuis
gezet met de opdracht om iedereen te beletten die rotzooi te kopen, en ben zelf naar de 1e officier
gegaan  de ltz.1 Visser. Heb hem de zaak uitgelegd en we zijn met zijn tweeen naar het kombuis gegaan
Hij gaf opdracht om de tent te sluiten
De volgende dag moest ik bij de commandant (toen al ltz. Goossens ,gelukkig) komen en ik kreeg gelijk
Daarna de majoor en zijn broertje, de rukker,dezen kregen op zéér beschaafde maar ongenadige manier
op hun flikker
Die twee hadden met medewerking van de kpl. bottelier de koelkast volgestouwd met drumsticks
Ze kregen 2 mogelijkheden van de commandant, of meteen het hele zo'tje voor inkoopsprijs verkopen
of de hele troep over de muur
Chris Stroop had de jongens al uitgelegd het hoe en waarom en die waren er allemaal gelukkig mee
Ook was er weer de "gratis" 8 uur hap
Ben jaren later deze kok nog eens tegen gekomen in een of ander sportgebouw van de marine waar hij
de bar onder zijn beheer had. Vroeg hem of hij drumsticks verkocht.
Moet nu nog antwoord krijgen De Rukker !!!!!

De Commandant en Klaver

Op zee, de eerste wacht
Op de eerste wacht was het "piepers jassen" Bij de marine schil je geen aardappelen, dat doen
alleen "stomme burgers"
Geloof het, dit was zeker op mijn wachtdivisie een gezellige bezigheid . Het was de gelegenheid
voor het vertellen van de sterke verhalen
Na het piepen gingen de aardappels in een grote balie waarin het water uit de air-co in liep
Op een van deze avonden kwam de commandant langs en ging ,net zoals de rest op een omgekeerde
krat zitten. Dit vonden we eigenlijk wel raar maar het was wel een prettig gebaar
Hij ging overigens geen piepers jassen , misschien had hij geen mes (slechte matroos) nee, hij ging
gewoon een praatje maken met alle hens
In het begin ging dit, begrijpelijk, een beetje stroef want de jongens moesten  overschakelen van
"ouwehoeren" op een gesprek. Na verloop van tijd lukte dat ook wel
Het gesprek ging op een gegeven moment over het besteden van het salaris en hij vroeg aan Klaver
, en Klaver hoe doe jij het. Wij wisten allemaal hoe Klaver het deed en hij vertelde het volgens
waarheid. Ik stuur zoveel geld naar huis en dat sparen mijn ouders voor mij op.
Ik koop een paar flesjes bier met m'n maten, Ik koop voor zoveel plunje en voor de rest ga ik naar
C & A ( Campo Alegre) bij iedereen bekend
Zegt de ouwe maar Klaver dat is toch verboden waarop Klaver ,ik ben hiervoor nog nooit bij u op
parade geweest commandant waarop deze zei doorgaan zo Klaver
Deze commandant was dus ook mens
Klaver is altijd doorgegaan met het "pint racen " en is nooit op het matje hoeven komen.

De Commandant en de Havenroerganger

De havenroerganger was ik . Ben dit lange tijd geweest Vond het mooi werk ook al was het soms          
een beetje zenuwslopend
Dit was vooral het geval als je, b.v. 'snachts olie laadde van een ander schip Je kon nergens een peiling op pikken en je werd doodziek van het electrich kompas Ik had de gewoonte om dat hele ding af te plakken met tape zodat alleen het onmisbare overbleef
Verder wilde ik niemand in het stuurhuis behalve de blindeman en de machinist
Deze twee had ik aangezegd dat ze niet moesten ouwehoeren of zingen, iets wat normaal altijd
erg gezellig kon zijn
Als je dan ook nog het ongeluk had dat het zeetje niet over de kop maar b.v. over de kont binnenkwam dan was je pas goed genaaid. Schepen ,als de van Ewijck, waren daar erg gevoelig voor net zo als wanneer de wind uit een rot hoek kwam. Het is gelukkig altijd goed gegaan Het was voor
mij een grote eer om het goed te doen. Ik wilde in geen geval voor Lul staan
Toen ik provoost cafetaria werd moest ik afgelost worden want als provoost liep je geen enkele
wacht mee en kon je ook geen havenroerganger zijn
We hadden een nieuwe kwartiermeester aan boord gekregen die mij moest aflossen. Hij had een keer met me mee gelopen en ik had hem alles over de "kuren" van het schip verteld (er zijn geen 2
schepen hetzelfde)
We vertrokken weer eens uit Willemstad en ik zat heerlijk aan dek met kpl.mach. Bertus prinsen
en ik zei tegen hem ,dit is de eerste maal dat ik niet aan het roer hoef te staan, We zagen wel dat we nogal hoog aan stuurboords kant zaten. Kwartiermeester Gelens, nu in het stuurhuis kwam er over de
scheepsomroep. Toen ik daar aankwam had net de nieuwe kwmr. nagenoeg "vol" bakboord roer gegeven. Ik dacht nog dat hij dat meteen zou herstellen maar nee. In de Annabaai had je geen ruimte voor dit soort klootzakken streken en ik nam het roer over. Het was werkelijk paniek maar,gelukkig, het lukte. We kwamen ,zonder onszelf en andere schepen "tot zinken" te brengen de Annabaai uit
Toen het, havenroerganger bedankt ,was moesten we met zijn tweeen op de brug komen en daar heb ik voor de eerste en enige maal de commandant over de zeik zien gaan. De nieuwe kwmr. kreeg ze op een onmogelijke manier uitgemeten. Wat mij betreft had de ouwe nog gelijk ook. Je mag van een kwmr. aan nemen dat hij een roertorn kan lopen en zeker het verschil tussen stuur en bakboord weet
Het gevolg van dit alles was dat ik havenroerganger bleef. Daar was ik blij mee omdat ik dan geen provoost cafetaria meer hoefde te zijn Mis, ik bleef ook provoost
Het binnen lopen van de Annabaai kon van een beetje tot héél lastig zijn vanwege de sterke stroom die altijd van stuurboord naar bakboord voor de baai  langs liep. Je kreeg dus een hele hoop roer orders . Veel te veel. Je werd er gek van. Het scheen dat ook de commandant dit door had. Op een keer komt hij tijdens het binnenlopen het stuurhuis binnen (hem kon ik er niet uitschoppen) hij stond de zaak een beetje te bekijken en al de ,soms onzinnige, orders aan te horen. Hij zei uiteindelijk, dit kan zo niet langer. van nu af aan breng je het schip zonder orders binnen en als ik denk dat er iets fout loopt grijp ik wel in. Dit is nooit nodig geweest
Even niet vergeten, ik beschouwde dit werk als een soort sport maar meer nog was het voor mij een kwestie van eergevoel. Daar tilde ik zwaar aan ook al omdat ik nooit graag voor flikker heb gestaan.
Nu moest het voor iemand die het nooit had meegemaakt had een raar gezicht zijn geweest maar als je met die ,zware .stroom binnenliep dan moest je zwaar S.B roer geven, zoveel dat het leek of je een biertje ging halen in het hotel Curacao op S.B. oever. Op het laatste moment was het dan het roer midscheeps en weer zwaar S.B. roer om niet aan de Otra banda kant op de wal te lopen
Buiten dat ik het mooi werk vond had het nog een gróót voordeel voor mij. Ik stond gedouched en gekleed in uitgaans tenue aan het roer en kon zo gauw de loopplank uit lag de wal op
Opmerking Maar Geen Excuus
Ik gebruik nog wel eens uitdrukking waar  misschien een enkeling zich aan zal storen. Bedenk dan wel
dat deze verhalen zich afspeelden bij de marine en niet bij het leger des heils , met alle respect voor dit leger

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu