Amerika - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Amerika

WILLEM GELENS 1

                                                                                                                                         01 - 3

                                                       TWEEDE UITZENDING NAAR AMERIKA

Ik had het verzoek voor de duikers opleiding geloof ik al ingediend maar dat ging voorlopig niet
door. Stond weer op de P-beschikking voor uitzending naar Amerika
Had intussen besloten dat ik geen admiraal meer wilde worden  Ging liever naar de States en haalde liever het brevet duiker
De volgende mijnenveger die we gingen ophalen was de AMS 150 "Brouwershaven" en deze werd overgenomen in San Francisco. Was daar natuurlijk nog nooit geweest maar de naam klonk me al mooi in m'n oren
Weer onmoeten wij elkaar op de mijnendienst. Dit was volkomen verschillend van de vorige keer
met de "Bolsward". Je zag geen "etterbakken" (was misschien ter compensatie)?
Er ging een gedeeltelijk nieuwe bemanning mee en alle officieren en o.officieren waren nieuw
Wij ouwe bemanning dankten God op ons blote knieen dat geen van de vorigen mee ging
De commandant was v> Heukelom. Eerste fficier A.Torticke . Jonste officier broodje Bijkerk.
Het broodje , omdat hij tevens voedings off. was
Als chef der equipage Btsm. Jaap Ruighendijk en als Kwmr. Arie Molenaar
Al deze mensen waren vanaf het begin MENSEN en het was fijn om met hen te dienen
Wij matrozen waren waren vanuit het diepste der hel in de Hemel gekomen
Nadat we onze tropen plunje hadden aangevuld op TOKM , Amsterdam waren we er klaar voor
In Amsterdam gingen we geregeld de wal op, Warmoesstraat. Daar belanden we al gauw bij tante Mia in haar eettentje. Betere naam is er niet voor te bedenken
Dit was niet omdat we uitgehongerd waren want bij de marine was, over het algemeen , het eten van goed tot zéér goed en overvloedig.
Als jonge vent had je altijd trek en zeker na een paar biertjes
Bij tante Mia had je voor 75 cent een lekkere hap nassi of bami, en wat ook belangrijk was, het was véél. Bovendien was tante een gezellige vrouw.Als je geen 75 cent had dan kreeg je dezelfde portie voor 50
Maande later hoorden we dat haar zaak gesloten was vanwege het verwerken van honden en katten vles in haar eten. Best mogelijk maar geen van ons is er ooit ziek van geworden
Het bericht van ons vertrek kwam binnen en deze maal was de  oversteek aan boord van de
Nieuw Amsterdam. Dit vonden we allemaal prachtig natuurlijk. Het was ook niet niks op het mooiste passagier schip ter wereld een reis naar Amerika te maken en dat ook nog als tweede klas passagier. De derde (economy class) was volgeboekt
We hadden wel mazzel want het verschil was toch wel erg groot
De mensen van "lagere" dekken mochten niet naar de hogere dekken. Op deze schepen was het onderscheid misschien groter als bij de marine
Wij trokken ons natuurlijk niets van die regel aan en als 's nachts de bars op ons dek dicht waren
gingen we naar de eerste klas. Hier huisden onze 3 officieren. Niemand heeft ons ooit de toegang geweigerd
Op een nacht maakten we de eerste officier jarig Hij protesteerde en zei maar ik ben helemaal niet jarig,vergat even dat wij dat wel voor hem uitmaakte en we begonnen te zingen Happy birthday en op hem te wijzen de commandant zag er de lol wel van in en zong mee. Hij kwam er niet onderuit en moest ons wel een rondje geven
Hij heeft nooit getracht om ons op de e.o.a. smerige wijze terug te pakken
Met een paar mensen werden we een paar keer uitgenodigd bij de bemannings toko waar alles véél goedkoper was
Daar werd na een paar dagen een stokje voorgestoken door de steward.Hij pakte ons terug omdat een paar dagen hier voor wij hem gepakt hadden
We stonde met een man of wat te praten op een plaats waar een waterdichte deur was. Dit waren indit geval schuifdeuren. Hij kwam lans en zei ons dat we kaffers waren om daar te staan want bij waterdicht sluiten kwamen we knijp te zitten
Natuurlijk had hij gelijk maar hij had ons niet uit moeten maken voor kaffers hetgeen we hem dan ook aan z'n verstand peuterde. Voor hem waren ook wij passagiers en tweede klas nog wel en hij kon beter zijn grote bek houden Ook wij hadden gelijk. Hij won!
Ook kon je je schoenen buiten je hut laten staan en dan stonden ze 's morgens keurig gepoetst
Het ging er bij ons niet in dat iemand anders jouw schoenen moest poetsen en we zochten een oplossing daarvoor en dachten er een gevonden te hebben. Als we 's nachts terugkwamen uit de kroeg lieten we alle schoenen die op de gang stonden vollopen met water. We zouden die patsers wel eens leren.
Iedereen wist dat wij de daders waren en na een paar dagen kwamen de jongens die de schoenen
poetsten vragen of we het alsjeblieft niet meer wilde doen want ze hadden er nu nog veel meer  werk mee.. We hebben het dus niet meer gedaan
Wél liet de bemanning ons merken dat ze dit soort dingen op prijs stelden. Wij stonden aan hun kant
Iedere morgen kwam er om een uur of 10 een wagentje aan dek met allerlei snacks en bouillon. Dit redde ons nagenoeg het leven want iedere morgen waren we te laat voor het ontbijt
Natuurlijk werd ook dit weer een probleem. Vóór de overige passagiers maar de kans hadden om aan het spul te ruiken was alles op.. De "zeuntjes" van de Nw.Amsterdam kwamen gelukkig met een oplossing. Zij kwamen nu 2 x langs het eerste karretje was voor de burgers en het tweede voor ons. Wij bleven netjes van het eerste karretje af en de burgers pastten wel op om niet aan het tweede te komen.
Na een paar dagen op zee kwam het nieuws dat er iedere morgen een soort baksgewijs gehouden zou worden, om 9 uur. De ouwe van de Nw. Amsterdam had dit verzocht. Wij haalden 's nachts
nogal eens rare streken uit en hij was bang dat er iemand over de muur ging. Als er nu een ging was het jammer maar het was tenminste verantwoord.
Tijdens de lunch (je schaftte daar niet) was ik ingedeeld aan tafel 58
We wisten niet wat we met al het bestek moesten doen dus we begonnen ermee met alle bestek door het eten te trekken zodat het toch allemaal gebruikt was. Voor hen die nu zeggen die lui hadden geen manieren. Ik zie dit anders. Bij ons soort mensen had je thuis het hoognodige en daar hadden we ook hier voldoende aan. Geen van ons was met een gouden lepel in zijn mond geboren
maar ook niet met een hete aardappel in z'n strot
Na een reis van 8 dagen kwamen we aan in New York . We voeren langs een hoog groen iets met een lucifer in de hand wat later het vrijheids beeld bleek te zijn, en waren omringd door toeterende en waterspuitende sleepboten. Het was wel indrukwekkend , zei men
                                                         
                                                          TOT ZO !!










































































 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu