Castor - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Castor

WILLEM GELENS 1

Castor 1956

Castor  

Wat was ik blij naar de Castor terug te gaan en nu als vaste bemanning (ouwe jonge)
Ik werd kabelgast maar daar kwamen al heel snel ander baantjes bij
Vlaggenparade, moest iedere morgen om 9 uur 2 vlaggen hijsen. Eén op de Castor en de ander ben ik vergeten. Begon altijd met de vlag op het vlaggenschip De Castor de 2e werd 5 min. later gehesen. Moet mogelijk zijn
Facteur, was een leuke baan . Iedere morgen na vlaggenparade naar het postkantoor en bijgebouwen, Tante Pietje, Dirk Lont.. Op deze manier leerde ik nog meer mensen uit het dorp kennen hetgeen van veel nut was.
Ook was ik tijdens de weekenden kok van de wacht en als ik niet met weekend ging was ik het toch wel. Iedereen kent nog wel het menu uit die dagen. Op zondagen soep - bloemkool
met gehakt ballen en een toetje
Ik maakte dus ook de eerste maal bloemkool, toen het op tafel kwam zat het vol met wormen
en ik kreeg goed op mijn sodemieter. Gelukkig waren de soep en de gehaktballen goed te eten.
De volgende maal ging ik wél met weekend , hoofdzakelijk om mijn moeder te vragen hoe ik van die rot beesten af kon komen
Kereltje zei ze je moet de bloemkool eerst in water met zout zetten. De volgende maal deed ik het zo. De bloemkool kwam op tafel............. vol met wormen Ik had het spul wel in water met zout gezet maar met datzelfde water aan de kook gebracht. De wormen waren wél goed dood. Heb er toen zoveel mogelijk beesten uitgepulkt met hulp van, ik dacht Klaas Bierling
We hebben toen de bloemkool op mooie (officiers schalen) gelegd en een partij gehakt ballen fijngesneden en die er overheen gestrooid. De wormen waren weg
Klaas en ik hebben, wéér alleen soep en gehaktballen genomen
Het koken ging daarna steeds beter. Wel steeds minder vlees maar meer eetbaar
Op het dorp woonde een imbeciele jongen Jaap. Jaap zat altijd bij ons aan boord . Ik moest altijd accordeon voor hem spelen. Japie was gek op muziek en eten. Tijdens het ontbijt was hij er al en dan "vrat" hij alles op wat er overbleef tot zijn zuster aan boord kwam en vroeg
willen jullie hem niet meer te eten geven. Hij mocht niet veel eten , was veel te dik.
Een van de machinisten of torpedomakers maakte voor Jaap een schuiftrombone. Van een afstandje leek dat ding net echt
Als er feest was en de dorps fanfare maakte zijn rondje liep Jaap vér voor de rest met zijn schuiftrombone. De trombone kon werkelijk in en uit schuiven. Ook was hij met dat ding aanwezig op iedere repetitie van de fanfare.
Gelukkig kwam er geen geluid uit
Jaap mocht ook duiken. Er werd hem een standaardpak aangetrokken, zonder lood maar wel met helm op
Zo opgetuigd bleef hij een tijdje op het duikbankje zitten. Na einde torn kreeg hij een briefje waarop b.v. stond, Duiker Jaap heeft gedoken  4 uur lang op een diepte van 80 mtr.
Met dit briefje ging Jaap naar een bejaarde dame in het dorp en kreeg een handjevol sigaretten
Sprintij
Dank aan mijn maat Jelle v.d. Meulen die mij hier aan herinnerde. Het wanneer precies ben ik vergeten maar het water was er. Het stond tot hoog tegen de dijk voor hotel de Haan
Als je met weekend ging werd je met een rubberboot naar het droge gebracht, idem dito wanneer je de wal opging
De bevolking van den Oever zag het niet zo zitten hetgeen te begrijpen is. Wij maakten ons geen zorgen, ons huis dreef al
Op een avond ging ik de wal op in een waadpak Die pak reikt tot aan je oksels maar was erg lastig om aan en uit te trekken Zo gekleed kwam ik dus ook binnen bij Zomerdijk. Ze waren daar wel het een en ander van ons gewend en ze keken ook helemaal niet raar op
Bij Zomerdijk was het veel gezelliger als bij de Haan. Je was er welkom ook als je eens geen geld had. Je werd iedere maal gewaarschuwd hoe je financiële situatie was dus je kon er rekening mee houden
Anneke was ook binnen. Zij kwam zo af en toe eens 'n keer maar maakte daar geen gewoonte van. Je zou zo'n meisje niet in een vissersplaats  vermoeden. Op de e.o.a. manier hoorde ze daar niet thuis Ik had kennis met haar gemaakt door mijn baantje als facteur. We gingen wel eens een kop koffie drinken en dat was erg gezellig. Ze had een vriendelijk gezicht en altijd een lachje klaar. Kortom bij haar voelde je je mens
Ik zou het nooit in mijn hoofd halen om haar op een andere manier te benaderen. Dat deed je bij haar niet vond ik. Iedereen mocht haar graag zelfs de andere meisjes uit het dorp die er vergeleken bij Anneke een beetje lomp uitzagen en zich ook zo gedroegen
Ze vroeg mij deze avond of ik met haar mee wilde gaan om het hoge water te bekijken Dat deed ik met plezier
Boven op de dijk gekomen zij ik haar op mijn nek te gaan zitten zodat we naar beneden konden gaan. Daar aan gekomen moest je wel oppassen waar je liep vanwege alle obstakels die door het water over de hele kade verspreid lagen. Ik was bang om te vallen met haar op mijn nek, ze zou hem kunnen breken
Wij terug naar boven, de dijk op. Het regende dat het goot en bovendien was mijn waadpak helemaal volgelopen. Ik begon dat ding uit te doen waarbij zij me hielp door aan de broekspijpen te trekken
Ze gleed uit en viel boven op mij. Dit was iets te veel van het goeie. We hebben daar een tijd lang liggen rotzooien. Ik wilde wel en zij wilde wel
Maar Het wilde niet. Ik begrijp het nu nog niet
We kwamen elkaar nog geregeld tegen en gingen nog vaak koffie drinken en dat was fijn als altijd. We kenden elkaar beter Ik wilde dit niet voor een paar minuten gerotzooi verpesten. Geloof dat zij eender over dacht.

Hyppolitushoef
Als we hierheen gingen was het meestal naar café Veerdig.. Veerdig was een gezellige vent maar dat kwam door de omzet vermoed ik. We konden bij hem poffen en daar zette hij wel een paar procent boven op
We waren overgestapt van het bier naar bessenbrandewijn. Hoe kom je erbij  Ditzelfde vroegen we ons iedere morgen weer af met een vierkante kop vanwege die zoete troep
Veerdig had een dochter Loesje. Loesje was verkikkerd op Bennie van Loon, een van onze maten
Wij haalden een echte rotstreek uit. We knipten allemaal een beetje zakharen af en samen met e.o.a. goor gedicht werd dit opgestuurd naar Loesje met als afzender natuurlijk Bennie
We hadden er meteen spijt van en ik in mijn functie van facteur heb geprobeerd de brief te achterhalen. Was niet mogelijk
De relatie tussen de twee bleef gelukkig voortbestaan. Wij wilden in geen geval deze “ontluikende” liefde de mist in helpen
De jeugd van Hyppolitushoef had de ziekelijke gewoonte om joelend achter ons aan te lopen onder het schreeuwen, belasting opvreters.Dit overkwam ook Jelle en Cor Hommel. De knapen kwamen te dichtbij waarop Jelle zich met uitgestrekte arm om draaide en een van de jong een klap voor zijn kop gaf. Wat ze niet gezien hadden , de rijkspolitie stond er vlakbij en Jelle en Cor moesten mee naar het bureau
Een van de daaropvolgende dagen moest Jelle op parade komen. De commandant was het met Jelle eens maar moest hem toch straffen 1 dag licht arrest

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu