Duikerseinmeester1 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Duikerseinmeester1

WILLEM GELENS 1

Van links naar rechts staande; 2 Duitsers - A.Burger - R. Wammes - G. Terlage - Duitse btsm. - T. Beemsterboer - W.Prinsen -
btsm. Molier - W.Gelens - Fr. de Ruiter
Op de voorgrond: Duits - Theo Buter - Duits.

Opleiding Duiker-seinmeester

Deelnemers aan deze cursus waren
Arie Burger - Toon Beemsterboer - Freek de Ruiter - Rinus Wammes -
Willem Prinsen en Willem Gelens.
Deze opleiding was deels op de mijnendienst , deels op den Oever
Op de mijnendienst was het  herkennen en demonteren van bommen en mijnen -
Duikerziektes en het werken met springstoffen
Als instructeurs hadden we bootsman Molier v.w.b. de bommen en mijnen, een dokter voor de duikerziektes en een adjudant torpedomaker voor het werken met springstoffen.
Op de Soemba , den Oever hadden we als instructeurs de sergeants mach.
Gerrit Terlage en Theo Buter, dit waren 2 fijne mensen. Wilde ik even kwijt
De opleiding hier was hoofdzakelijk het duiken op diep water (spuikom) we moesten o.a. een stalen kist in elkaar bouten met een flens er op. Tussen alle aansluitingen moest een rubberpakking. Op de flens zat een lucht aansluiting waarop als het werk klaar was een slang op aan gesloten werd en de kist omhoog geblazen, als het goed was
Verder moesten we zware buizen koppelen en een mijn lichten en nog vele vele andere dingen. Ook moesten we kikkeren en het verrekte mudcrawl
We werden ergens op het wad uit een boot gegooid en dan moesten we terugzwemmen. We kwamen er van te voren wel achter dat er zo'n oefening zou komen en dan keken we hoe de stroom zou lopen. Als we in het water lagen en de boot was vertrokken lieten we zoveel mogelijk lucht in het pak lopen, gingen op ons rug liggen en lieten ons afdrijven. Je kwam altijd wel ergens aan land en dan liepen
of liften we terug tot vlak bij boord en zwommen het laatste stukje. Je was natuurlijk genaaid als er juist een kopstuk van de Soemba langskwam
Bootsman Castricum was ook ingedeeld bij dit kikkeren als instructeur. Hij reed dan op de fiets en wij moeste door allerlei sloten baggeren tot je nek in de prut en het water.
Een van de eerste malen ging hij een paar biertjes voor ons halen. Hij wist wat er zou komen , na een tijdje moesten we pissen en je mocht het pak niet uittrekken dus zat er niets anders op als in het pak te pissen. Dat was al niet fijn maar als je de hele dag in dat pak had rond gebanjerd waren je liezen rouw en open geschuurd en dat was een ellende
Ook hadden we 6 duikers van de Duitse kriegsmarine bij ons in de opleiding
Daar waren geen moeilijkheden mee, ze waren nu te gast en niet als bezetters, allen de bootsman die erbij was probeerde het ééns om ons orders te geven en vanzelfsprekend pikten wij dat niet. Het liep zó hoog op dat hij van hogerhand de opdracht kreeg dat hij met ons niets te maken had en ons geen orders moest proberen te geven want dan ging hij terug naar der heimat
Aan hun kleding kon je zien dat zij toch de oorlog hadden gewonnen. Lekkere warme overkleding terwijl wij liepen te vergoren van de kou in die kloten duffelcoats die de Nederlandse marine waarschijnlijk had overgenomen van de Engelsen gelijktijdig met de ouwe fregatten
Het deel van de opleiding op de mijnendienst was hetgeen waar het zwaarst aan getild werd en wij maakten er voor het eerst kennis mee
Duiken konden we wel, we hadden het allemaal zo'n jaar of 6 gedaan maar wat we nu kregen was nieuw voor ons.
Het leren demonteren van mijnen en bommen was pittig , en dit had veel te maken met booby traps die in die rotdingen zaten
Bij de een moest je het spul bevriezen d.m.v. een "kachel" die op de buis geplaatst werd . Als de zaak genoeg bevroren was had je 29 min,? de tijd om te demonteren lukte dit niet dan moest je alles overnieuw doen
Bij weer een andere buis werd een stellage boven de buis gezet met twee P-50 patronen die tegen elkaar inwerkten als ze afgevuurd werden en door de hoge snelheid waarmee de buis uitgedraaid werd hand de boobytrap in de buis geen gelegenheid om rotgeintjes uit te halen
We gingen een week naar België, misschien Zeebrugge, ik weet het niet meer. Daar was een school voor boobytraps. e kon absoluut niets aanraken of je werd de lucht ingeblazen. Als je een deur open deed BOEM , hetzelfde met een doosje lucifers of als je ging kakken of de kooi inging. De Belgen vonden het prachtig en waren blij als kinderen als je voor de 88e keer de lucht invloog. Deze lui waren een stelletje arrogante klootzakken en je kon erg goed merken dat ze een hekel aan de Nederlanders hadden
Wij moesten allemaal een boobytrap in elkaar zetten , dat deden we zodanig dat zij hen niet buiten werking konden krijgen
Een boobytrap kan de grootste boeren lul in elkaar zetten en ook zodanig dat hij niet veilig te stellen is Was daarom deze school in België geplaatst?
Het eten hier was niet te vreten. Op een dag kregen we mosselen en we verheugden ons er allemaal op. De meeste schelpen waren leeg en als er een was waar iets inzat was het zand. Mogelijk hadden de koks een deal gemaakt met een eettent die vlakbij was want daar gingen we iedere dag heen om te eten
Direct in het begin werd ons heel duidelijk gemaakt dat we de "kuisvrouwen" niet mochten lastig vallen. Hoefden ze niet bang voor te zijn er was er niet een bij die in aanmerking kwam Heb ze in hetzelfde België veel beter ontmoet
Het werken met springstoffen werd ons bijgebracht door een adjudant torpedomaker We moesten blokken TNT in serie of  parallel schakelen en allerlei geintjes uithalen met dat spul. Was best interessant
En ja, oom Piet kwam ook weer even kijken. Was een ouwe stapmaat van de adjudant Deze vertelde een verhaal wat ik jullie niet wil onthouden
Oom Piet, de adjudant en nog een maat hadden voor het weekend een huisje gehuurd en gingen de wal op. Dit was ergens in de Oost. Iemand moest in het huisje achterblijven om er op te letten dat het huisje niet leeggehaald werd, daar werd dan om geloot
Tot grote verbazing bood oom Piet zich aan om achter te blijven. We hadden hier nooit in moeten geloven zei de adjudant want jouw oom Piet bleef nooit binnen en zeker niet vrijwillig
Zij gingen toch met zijn tweeën de wal op maar met een slecht gevoel ze vertrouwden het niet en besloten na korte tijd terug te gaan. Bij het huisje aangekomen stond het vol mensen
Oom Piet was de hele inboedel per opbod aan het verkopen

Twee dagen voor het examen had het duikbedrijf de hand kunnen leggen op een tot dan toe onbekende buis, de ZUS-40. We moesten dat kreng ook nog leren. Het was ook voor vele Duitsers een nog onbekende buis. Er waren maar weinigen die er de werking van wisten. Deze lui wilden het in eerste instantie niet vertellen (droomden waarschijnlijk al van een derde wereldoorlog)
We slaagden allemaal voor het theoretische gedeelte maar nu kwam het zenuwslopende praktische deel
Dit werd afgenomen in een loods achter de goedang. In deze loods waren een stel mijnen opgeslagen die op de springstof na allemaal in perfecte staat verkeerden. Voor ons gevoel zaten ze ook tot der nek toe vol met springstof en we behandelden ze met het grootste respect. Dit moest ook wel want als je iets fout deed begon er een sirene te gillen of een toeter te loeien of er begonnen een hoop lampen te branden. Als dit gebeurde hield het in dat je was gaan hemelen of je armen en benen afgerukt waren
We moesten stuk voor stuk naar binnen. De een moest alles vertellen over een mijn die hem aan gewezen werd, de ander moest ere en demonteren. Ik behoorde tot de laatste. Moest een akoestische mijn demonteren. Die dingen konden z gevoelig afgesteld worden dat het onmogelijk was om er op een normale manier naar toe te lopen. Je moest iets naar de mijn toegooien en dan kon je een of twee stappen nemen , dit moest je herhalen tot je er was. OK ik kwam aan bij de mijn met nog al mijn ledematen complete en intact.. het demonteren ging gelukkig goed en na verloop van tijd zonder fouten te hebben gemaakt mocht ik er mee ophouden. Het was in orde
We waren allemaal geslaagd en erg blij daarmee. Je kreeg in die opleiding niets gratis
We hebben er 's avonds een beestenbende van gemaakt aan de wal

Volg ons naar deel.2

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu