ERIK CARDON - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

ERIK CARDON

SOBATHOEK

Ben begonnen als matr.3 in het dienstvak machinist.
Opgekomen op 14 dec 1982,na de EMV ging ik naar Marine Kazerne Amsterdam.
Hierna ging ik met mijn wel bekende Takenboek onder de arm naar mij eerste bootje Hrms Roermond.
Dat zich toen als duikvaartuig manifesteerde,mijn commandant was toen Wiebenga en werd later afgelost door niemand minder dan Gerrit Boone.
Ik werd er gelijk besmet met het Duikersvirus,maar moest eerst mijn takenboek af maken en de stand van matr.1st klas behalen als vorens ik een verzoek mocht indienen voor de Duikopleiding.

In januari 1986 was het dan zover.ik ging de opleiding in,op het splinternieuwe hotelschip Hrms Thetis dat de plaats ingenomen had van Hrms Soemba.
In de begin weken vielen er enorm veel cursisten af,we waren begonnen met 28 en bleven over met 11.
Onze instructeurs Jaap Snijder en Ton Couvreur waren niet mals.Maar wel recht voor zijn raap.

Na het behalen van de opleiding,vol trots met mijn duikspeld op de borst naar de Duik en Demonteer Groep in Vlissingen.
Ik werd er gelijk in het diepe gegooid,mee op bommelding samen met Piet Stupers,Gerit Duinkerke,Peter Lorwa,Wil Murer,Andre Bustraan en niet te vergeten Henny Peters(Brul Boei).
We stonden elke dag bijna in de krant,Bom hier granaat daar enz,enz.
Ook natuurlijk vaak met het Opperhoofd van het duikbedrijf en onze vriend Frans van Es op pad geweest.

Na een periode va 3 jaar werd ik even gedetacheerd op Hrms Bloys van Treslong,vervolgens weer naar de Mijnendienst,waar ik op diverse bootjes gevaren heb.
Mijn Marine loopbaan sloot ik af op een van de mooiste plaatsingen voor een Duiker,en wel het duikvaartuig.
Haar naam Hrms Hydra,waar Ton Verhulst bevelvoerder was,zou hij nog in Vlissingen wonen hij die dit weet mail
dan even .
Een mooie afsluiting die mij veel voldoening gaf was het bergen van een P-47 Thunderbold in het ijselmeer waar we het toestel en de piloot Frank D.Gallion borgen en hem naar zijn familie konden terug sturen.
Hij werd met militaire eer in zijn geboorte plaatsje begraven.

Nu werk ik op een elektriciteit centrale in Hoek.
Duiken heb ik nooit meer gedaan na mijn Marine tijd,een passie van mij is het wielrennen,maar dat deed ik ook al tijdens mijn gehele Marine tijd.
Ik ben sinds 3 jaar voorzitter van de Wielervereniging Zeeuws-Vlaanderen en koers zelf ook nog een bee


Met vriendelijke Marine groeten Erik Cardon.

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu