HrMs De Ruyter .3 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs De Ruyter .3

WILLEM GELENS 4

De Ruyter als Kwmr ( Deel 3 )

                                                  

De duikers die ik aan boord had waren de machinisten Arie v/d Kraan en van Gool, verder de kok 1 Jansen als hulpduiker.
Dit was een fijne ploeg mensen in alle opzichten.
De toegevoegd duikofficier was Ltz 2 van Til.(jonkheer). Deze titel koste hem een hoop geld zoals hij mij eens vertelde, hij bood mij aan om de titel te kopen. 25 ct. was voldoende. Ook dit was een fijn mens.
Vrij geregeld gingen we routine duiken en dat deden we het liefst in het standaard pak maar de moeilijkheid was als altijd gebrek aan mensen om de handpomp te bedienen
Gelukkig hadden we hoge druk lucht aan boord en een van de aansluitingen zat vlak bij de plaats vanwaar wij doken, op het halfdek
Ik maakte een aansluiting tussen dit H.D. system en de handpomp ongeveer zoals ik gedaan had op Curaçao maar nu hadden we constante en schone lucht
Om de zaak uit te proberen ging ik weer als eerste te water , op de handpomp en gaf , toen ik op de bodem stond een seintje om over te gaan op ons eigen system. Het werkte uitstekend. Ik hoefde niet bang te zijn dat er een van de Goden van het kantoor duikbedrijf zou langs komen, dezen waren bang dat ze geronseld werden denk ik. Wel kreeg ik bezoek van college seinmeesters van andere schepen en die namen meteen het systeem over omdat ook zij de moeilijkheid hadden om mensen aan de pomp te zetten Had via onze toegevoegd duikofficier toestemming gevraagd of ze bij ons routine mochten duiken want op de jagers e.d. had je geen standaard materiaal. Dit werd toegestaan . Ik had wel bedongen dat het onder supervisie van de eigen seinmeester gebeurde en dat ze de klerezooi opruimden. Op de vloot hadden wij ons eigen duikbedrijf en wij allemaal zorgden uit de buurt van het kantoor te blijven. Meestal konden we onze eigen problemen oplossen
Ik wil het nog eens zeggen, niet alle mensen op het kantoor waren hetzelfde , zeker niet. maar dat waren meestal mensen die ook weer op de e.o.a. manier afhankelijk waren van de lui die wel verrot waren en zij hadden niet het voordeel dat wij hadden, ze konden er niet aan ontsnappen.
Op een dag werd ik bij de toegevoegd duikofficier geroepen en daar zat ook een Amerikaans officier die mij vroeg of ik bij hen schroef en roer onderzoek wilde doen. Het schip waarop hij zat was ook een kruiser en lag vlak voor ons afgemeerd aan de parkkade We gingen er heen met een paar Loos - Co sets. Een rubberboot kregen wij van hen en gelukkig lagen er vlotten tussen wal en schip, we hadden dus de ruimte om te werken
Vraag me niet waarom zij het zelf niet deden, ik weet het niet
Ik ging als eerste te water , naar S.B. schroef waar niets mee aan de hand was en ik ging door naar B.B. schroef maar kwam al heel gauw bij een andere schroefas. Dit kon niet B.B schroef zijn . Het schip had 4 schroeven. Had ik nog nooit gezien en was dus weer een ervaring rijker.
Bij het binnenste van de 2 B.B. schroeven was de top van een van de bladen iets omgekruld. Heb  ook de andere 3 jongens laten kijken om een paar centen te verdienen en heb toen rapport uitgebracht. Het bleek dat het de oorzaak was van het onregelmatig lopen. Het dokken kon wel wachten tot ze weer thuis waren, Ze waren gerustgesteld omtrent de reden
Toen ik het water uitkwam werd ik aangesproken door 2 burgers die me wel bekend voor kwamen. Een van hen zei Willem ken je mij niet meer , ja ik herkende hem weer. Het was Ltz. Tuinstra die als dienstplichtig officier op den Oever had gezeten maar intussen met ontslag was Hij stelde me voor aan zijn maat, dit was een Ltz 1 , nog steeds in actieve dienst
Zij hadden contacten in de offshore wereld die toen min of meer van de grond kwam in Nederland en vroegen mij of ik daar wilde gaan werken als duiker. Het salaris was huizenhoog.
Ik vroeg een paar dagen bedenk tijd en begon mijn voelhoorns uit te steken.
Kwam er al gauw achter dat inderdaad de salarissen hoog waren, erg hoog maar iedereen raadde het mij af omdat ook de ongelukken , vaak met dodelijke afloop ook hoog waren, erg hoog. Ook dacht ik , waar moet ik dan gaan wonen, je had toch iets nodig om te wonen als je aan de wal was. Als vrije jongen leefde en woonde ik bij de marine en mijn salaris samen met de duikminuten was ook niet slecht. Het was op geen enkele manier te vergelijken met dat van de offshore. Het vele geld was ook niet alles en bovendien was ik graag bij de marine. Heb Tuinstra opgebeld en hem gezegd dat ik thuis bleef, bij de navy.
Later toen ik toch in de offshore terecht kwam, niet als duiker, waren de omstandigheden sterk verbeterd maar er was altijd een tekort aan duikers.
's Avonds waren er een stelletje Amerikaanse o.off. uitgenodigd bij ons in het korporaals verblijf en van het begin af aan heerste er een beetje gespannen sfeer Over het algemeen spraken wij allemaal wel een mondjevol Engels maar we zagen geen kans om er en beetje gezelligheid in te brengen, het lukte niet met zingen, niet met de accordeon en ook niet met bier. Dit zijn in nagenoeg iedere marine de enige benodigdheden om een feestje te bouwen. Na een tijdje dachten wij val dan ook maar dood.
Al gauw begonnen er een paar van ons met de Yanks te bekvechten en dit begon uit de hand te lopen. Het werd een flinke knokpartij. De reden lag toch wel bij onze gasten. Het was begonnen met Kennedey die vermoord was. Dit was volgens hen de beste leider die de wereld ooit bezeten had
En iemand van ons merkte op, ook de grootste klootzak . Ik kreeg later de schuld hiervan en ik wil zeker niet zeggen dat ik het niet gezegd heb maar ik weet het nu nog niet.
Een van de Amerikanen liep naar de officier v/d. wacht om zijn beklag te doen en ik ging hem achterna om hem overboord te flikkeren maar dat mocht niet van de oof. v/d. wacht. De yank haalde uit om mij een klap voor mijn kop te geven maar ik bukte en hij gaf de off. Die achter mij stond een klap voor z,n treiter
Zoals altijd zetten wij het feest gewoon voort, zonder Amerikanen, en nu werd het , ook zoals altijd wel gezellig. Het hele voorval was vergeten tot de volgende morgen toen ik bij mijn divisie chef moest komen en deze mij vertelde dat ik op parade stond. Ik vroeg hem waarom en hij zei voor het beledigen van een bevriend staatshoofd en ik was gerapporteerd door de off. v/d. wacht
Een van mijn collega's , en ik noem hem bij naam, Kpl. Schoenmaker
Paul Buurman had verteld dat ik de belediging had geuit. Ook al zou dit zo geweest zijn, niemand van ons zou dit ooit gezegd hebben Buurman was dus een, zoals wij het noemden , Jezus verader en dat heeft hij later geweten. Het was iets wat hij de rest van zijn marine loopbaan achter zich aan heeft moeten slepen
Moest bij de commandant komen, Siem de Boer. Hij vertelde mij dat hij nog een getuige wilde horen en als ook die tegen mij getuigde dan kwam ik voor de krijgsraad Deze tweede getuige was korp.ziekenverpleger
Willem Kasteel. Willem getuigde in mijn voordeel, hij had wel iets gehoord maar dat kwam zeker niet van mij omdat wij met zijn tweeën stonden te praten Willem had gelukkig ook een rijke fantasie en daar heeft hij mij mee gered. Ik trok wel een paar dagen omdat ik niet kon ontkennen dat ik die vent over de muur had willen gooien en dat door mijn toedoen de off.v/d wacht met een blauw oog liep
De klootzak had zich moeten bukken net als ik gedaan had
Tot zo.

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu