HrMs De Ruyter .5 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs De Ruyter .5

WILLEM GELENS 4

De Ruyter als Kwartietmeester  (Deel. 5)

La Spezia

Vergeleken met de Nederlandse marine havens was La Spezia waardeloos.
In den Helder had je tenminste figuren als tante Aal - Narriman - natte Sjaan e.d. In Vlissingen
hink stap sprong en het Spoorweg ongeluk. Zij hoorden bij de inboedel en ondanks alles, ze brachten leven in de brouwerij
Toch gingen wij de wal op in La Spezia na eerst stoomklaar gemaakt te hebben aan boord.
WIJ waren in dit geval, Bill Verhagen - Gerrit van Mol - Klaas Dusselaar - Adje Grolle en ikzelf.
We gingen op zoek naar de signoras, niet direct voor hen maar over het algemeen waren deze bars het gezelligst. We kwamen bijna niemand tegen om te vragen en degenen die we tegen kwamen wisten van niets
We kwamen in een bar , alles van plastic en vol met spiegels. Wat een troep. Wij waren de enige klanten, er was geen ene flikker aan. Het enige wat er te drinken was buiten alle zoetigheid was bier en grappa. Het een was nog smeriger als het ander
Op de bar stond een werkelijk grote schaal vol met chocolaatjes in de vorm van flesjes met daarin de e.o.a. likeur. De schaal was dan ook gauw leeg en wat we niet opaten staken we in onze zakken. Gelukkig waren ze goed verpakt. Toen de schaal leeg was wilde de barkeeper deze niet meer bijvullen , de kaffer . We gingen dus weg en na een tijdje kwamen we in een kleine bar wat er tenminste een beetje op leek. Er stonden zelfs 2 echte dames achter de kist
Ook hier weer hetzelfde bier en die gore grappa. We gingen over op allerlei likeurtjes.
Dat we ons daar de volgende dag minder goed op zouden voelen was van latere zorg. Het begon zelfs nog gezellig te worden, voor een Italiaanse bar het toppunt van gezelligheid maar dat moesten wij er wel van maken. Ook de dames kwamen los.
We zijn hier tot sluitingstijd gebleven en besloten naar boord terug te gaan, daar was het altijd gezellig
Ergens op de terugweg raakten we elkaar kwijt en Bill en ik bleven alleen over. De andere drie waren opgelost We wisten de weg niet maar hielden de waterkant aan dan kwamen we uiteindelijk wel waar we zijn moesten
We hoorde dat plots een scooter achterop kwam rijden maar schonken daar geen aandacht aan, die krengen heb je in Italië meer als luizen
Plotseling kreeg ik een klap tegen mijn achterhoofd met iets wat op een plastic jerrycan leek zoals Bill had gezien. We kregen de rotzakken natuurlijk niet te pakken, ik probeerde nog om zee en schoen tegen der eikel te gooien maar ben er van overtuigd dat ik niets raakte en was tevens mijn schoen kwijt, was niet terug te vinden.
Ik ging verder op een schoen maar dat liep zo ongelukkig dat ik ook die schoen weggooide. Na een paar honderd meter had ik ook geen sokken meer en ging verder op blote kakken
Er stond een lelijk eendje met linnen dak geparkeerd , binnen de kortst mogelijke tijd was dat dak totaal naar de knoppen maar nog was onze “gerechtvaardigde” woede niet bekoeld . Terwijl Bill de spiegel eraf sloopte
Maakte ik met mijn marine zakmes met priem een vergiet van de rest van de wagen
We voelden ons een beetje tevreden gesteld . Dat de eigenaar van de wagen geen schuld had aan die klap voor mijn kop interesseerde ons niets
Hij was Italiaan en alle Italianen moesten gestraft worden
We waren goed op koers gebleven en een eindje verderop kwamen we langs een jachtwerf. Hier lagen de mooiste motor en zeiljachten. Een van de motor jachten lag op de helling en naar wij dachten klaar om te water gelaten te worden
We besloten om het ding te water te laten, lopen was voor de “stomme” burgers, wij waren zeelui en moesten varen
We moesten er wel een hoop werk voor verzetten en nu nog begrijp ik niet hoe we het voor elkaar kregen ( niemand begreep het later) maar eindelijk begon het kreng van de helling te glijden, er was geen stoppen meer aan.
Bill en ik waren best trots op onze eerste te water lating
De boot gleed te water en bleef daar drijven. Was best een mooi gezicht, een statig gezicht totdat het etter begon te zinken, ook heel statig met zijn twee mooie grote buitenboord motoren
We begrepen al gauw dat we toch moesten lopen en dat hebben we dan ook als de sodemieter gedaan
Wat had ik een pijn in Mn poten!!
Na verloop van tijd kwamen we onze drie maten weer tegen en we gingen samen terug naar boord, onderweg onze belevenissen vertellend
Bill en ik zagen er uit als varkens begrijpelijk, we kwamen net van ons werk. Ik liep op blote kakken en zonder pet, ook die had ik geofferd voor het vaderland
Boven aan de valreep stond de off.v/d. wacht en het enige wat hij zei was, ga nou maar gauw plat. Voor we dat deden bood Bill hem nog een paar flessen drank aan , stak de hand in z'n zak en kwam met een paar chocolade flesjes te voorschijn . De dingen waren niet meer als zodanig te herkennen . De off.v/d. Wacht nam ze heel sportief toch aan
De volgende morgen vonden Bill en ik dat we het er toch maar goed vanaf gebracht hadden. Het was zondag morgen en na alle gebruikelijke rituelen gingen we naar het korporaals verblijf waar het altijd gezellig was maar zondags morgens nog meer omdat we, buiten het wachtlopen de hele dag vrij hadden
Er kwam een bootsman binnen rechtstreeks naar mij toe en zei Willem je moet meekomen want er moet gedoken worden. Ik vroeg hem wat voor bijzonders er aan de hand was en hij zei, twee Nederlandse marine mensen hebben een boot te water gelaten die
gezonken is
Bill en ik begonnen ons minder prettig te voelen. Ik liet de twee duikers ophalen om het benodigde in de schouw te gooien. Ook Bill en Gerrit boden hun diensten aan en dat was welkom en goed voor de moreel. Aangezien Bill en ik tenminste een beetje op de hoogte waren van de situatie wisten we zo ongeveer wat we nodig zouden hebben. We gooiden een hoop touwwerk en Zware Webbing stroppen in de schouw. Ik liep nog steeds op slippers maar had het excuus dat ik geen schoenen aan kon omdat ik last van mijn voeten had. Dit laatste was volkomen waar
We gingen op pad met ook een Italiaan aan boord die ons de weg wees. De voor ons bekende weg.
Bij de jachthaven aangekomen zagen we het scheepje liggen dat rot ding. Het enige wat nog boven water uit stak was een klein stukje van zijn kont die gelukkig behoorlijk slaags lag voor de helling
Ik stuurde Arie Kraan naar beneden om de situatie te verkennen en vooral de bodemgesteld heit . Alles zag er goed uit en de bodem was schoon  hetgeen heel belangrijk was als we gingen halen. Nog een heel belangrijke bijkomstigheid , dat de boot met zijn kont boven water lag was dat beide buitenboord motoren nagenoeg droog gebleven waren Bill zei, die ga ik er als eerste afhalen voor ze wel naar de kloten zijn. Toen we ze proefdraaiden waren ze piekfijn in orde, gelukkig
Op de werf was alles aanwezig wat we nodig hadden, ook lieren en pompen. Liet vastmaken op de achtersteven maar voor Bill ,die de leiding had bij de lieren, ging doorhalen liet ik eerst zoveel mogelijk water uitpompen. Dit leek een beetje op water naar de zee dragen maar toch kwam het schip iets omhoog waarop ik Bill meteen liet doorhalen. Ik stond op de achtersteven en bij het minste of geringste wat ik hoorde liet ik stoppen en door een van de duikers controleren of er iets aan de hand was. Bill en ik hadden ons er al met de gedachte verzoend dat we toch wel eens voor de bijl konden gaan en dat we iedere schade zouden moeten betalen
Als we de oorzaak van het zinken op dat moment hadden geweten was het werk veel sneller gegaan en minder risicovol voor zowel het scheepje als voor onze geldbuidel
De werf/scheepseigenaar was vol respect voor onze manier van werken, de voorzichtigheid van ervan. Hij had eens moeten weten die kut Italiaan
We namen met z'n allen een korte koffie breake en Bill en ik zaten te overleggen hoe we verder zouden gaan en over de hoeveelheid water in de boot. Toen kwamen we allebei op dezelfde gedachte er zitten geen proppen in die godverse sloep. We gingen naar de  werfeigenaar en vroegen het hem . Hij zei dat dat best mogelijk was en ik vroeg hem om die krengen te gaan zoeken. Arie was nog steeds in het pak en ik zei hem om te gaan kijken, daarvoor waren geen flessen nodig. Hij ging eerst bij het achterschip kijken en kwam al gauw met het bericht dat daar inderdaad geen prop zat. Nadat hij zijn set had omgedaan liet ik hem meer naar het voorschip gaan en ook daar na betrekkelijk korte tijd, hetzelfde bericht. Bill en ik stonden elkaar bijna te zoenen , het schip was hoogst waarschijnlijk niet lek  , nu was het wachten op de baas met de proppen en het duurde niet lang of hij kwam met een partijtje proppen van verschillende maten.
Tenminste een stel ervan moesten de goeien zijn volgens hem en hij had gelijk. Al bij het derde of vierde paar hadden we de goeien . Arie weer naar beneden met proppen en steeksleutel en het was zo voor z'n kont. Uiteindelijk was dit een fluitje van een cent voor een machinist. Had een gedegen opleiding gehad in het werken met bouten , moeren en steeksleutels. Nu konden we werkelijk gaan pompen en we zagen resultaat. Het belangrijkste het water steeg ook niet meer. Nu konden we veilig doorgaan met het halen. Toen we dachten dat de kont er ver genoeg uit was gingen we door met het halen over de voorsteven . Toen het scheepje ,volgens de eigenaar ver genoeg op het droge lag konden we er mee stoppen
De eigenaar dankte ons voor het werk wat we gedaan hadden en we gingen naar huis. Aan boord warden we weer gefeliciteerd met ons vakkundige werk. Niemand buiten ons vijfen wist  wie de daders waren
Gelukkig gingen we weer naar zee. Aan de wal, waar dan ook was het gevaarlijk vol met allerlei risico's . Kwam vanzelfsprekend door die klote burgers die ons niet begrepen

Deel. 5 ( 2 ) Laspezia en de gevolgen.

Ik zat in ons kwartiermeesters verblijf te lappen en naaien. Niet aan mijn uniform want dat hing weer eens bij de kleermaker
Cor Raaimakers, met een briefje er op Van een dweil een uniform maken. Cor was hier een meester in zoals zijn adjudant.
De adjudant van de o.o.van Pol. Een sergt. van de mariniers kwam het verblijf binnen en zegt, goed zo, doorgaan en ging zitten
Na een tijdje van stilzwijgen vroeg ik hem , is er iets aan de hand?  Ja zei hij er is iets aan de hand maar ik kan je ook niet  vartellen wat. Ik moet er alleen voor zorgen dat je geen contact hebt met je maten en hij noemde de 4 namen. Ik wist genoeg maar vroeg hem toch waarom
Hij wist ook niet meer. Even later komt een marinier binnen, de twee stonden even te smoezen en ik moest met de marinier mee die mij opsloot in , wat geloof ik vroeger, de gamellen van de jonkers was geweest. De deur werd niet op slot gedaan maar de marinier bleef er wel voorstaan
Na korte tijd moest ik mee naar de o.o.van Pol, de majoor van de mariniers. Daar zat ook een majoor van de speciale diensten Toen ik die zag begon ik werkelijk nattigheid te voelen want deze mensen bemoeiden zich niet met de dienst aan boord of het moest al iets speciaals zijn
We hebben een rapport binnen gekregen over de boot die je uit het water gehaald hebt, zo begon hij. Hij moet te water gelaten zijn door twee mensen van de Nederlandse marine, twee mensen met gele strepen. Weet jij daar iets van? Verder zei hij nog, misschien is het voor je van belang maar wij moeten jouw schuld bewijzen , jij niet je onschuld ( bij de marine leer je een hoop vond ik maar ik wist niet wat ik er mee kon doen op dat ogenblik)
Hij ging verder , wij weten dat het twee van jullie zijn en noemde de namen van onze ploeg. Ik heb opdracht van de commandant, Siem de Boer om jullie alle vijf streng arrest aan te zeggen met onmiddellijke ingang en met inhouding van soldij als de daders niet naar voren komen.
Dit maakte de zaak enorm veel moeilijker maar ik dacht de oplossing te weten. Ik was de enige vrijgezel , ik werd door niemand opgewacht en ik hoefde aan niemand verantwoording af  te leggen. Dat ik het schuurtje inging vond ik niet erg en de inhouding van soldij zou ik wel overheen komen. Had nog een flink tegoed vanwege de Wipper van de Poolster.
Ik zei tegen de o.o.v.pol ik heb die boot te water gelaten in mijn eentje
Ik dacht als ik hier uitkom dan vertel ik de jongens dat ze hetzelfde zeggen en dan is de zaak opgelost. De oo.v.pol geloofde mij niet en zegt Willem het is al nagenoeg onmogelijk dat jullie het met zijn tweeën gedaan hebben Ik vertelde hem dat  het inderdaad heel veel werk was geweest zo in mijn eentje maar dat het toch zo was.
Ze geloofden er geen barst van en ik werd weer opgesloten. Mijn hele plan was naar de kloten want ik kon de anderen niet inlichten
Vroeg de marinier of hij iets wist en hij vertelde me dat Bill nu bij de beide majoors was en dat de overige drie waren vrijgelaten. Nu was ik er zeker van dat ze vanaf het begin al wisten wie de twee daders waren
Na heel korte tijd moest ook ik weer binnen komen. Zij hadden Bill verteld dat ik de schuld op mij nam maar dat de ouwe daar nooit in zou trappen en Bill zei dat hij de nummer twee was.
Dit was natuurlijk mooi van Bill. En ik denk ook niet dat we het verhaal dat ik het alleen had gedaan lang vol hadden kunnen houden
Eindelijk zei ook de majoor van de speciale diensten iets. Hij pakte een formulier van de tafel en zei, dit is een rapport wat we ontvingen van instanties aan de wal. Deze instanties hebben ook het Nederlandse consulaat ingelicht dus loopt het nu via het ministerie
In het kort kwam het rapport er op neer dat men twee mensen van de Nederlandse marine de werf op hadden zien gaan waar even later een hoop lawaai was
Een van de twee had een grote snor en dat kon al niet missen want Bill had zonder twijfel de grootste snor van het smaldeel, de tweede had krullen en was op blote voeten en ook dat kon niet missen. Bij de marine heeft men normaal gesproken schoenen aan tijdens het passagieren en ik was op blote voeten terug aan boord gekomen wat velen hadden gezien
De volgende morgen moesten we op parade komen bij de commandant. Deze Siem was niet dezelfde als de Siem die ik meemaakte tijdens de duikklus. Siem kon vloeken en tieren als een bootsman, hij kon het nog beter
We kregen ongenadig op ons flikker we waren niet waard om bij de marine te dienen en al dat gezeik. Ik dacht nog , eerst beloofden ze mij dat ik admiraal zou worden en nu wordt ik er misschien nog uitgetrapt  ook.
Hij ging door en het volgende lijkt een beetje op een mop. Dat jullie bezopen waren interesseert mij niet, dat jullie die boot te water lieten interesseert mij ook niet maar dat twee van mijn kwartiermeesters niet hebben gekeken of de proppen er inzaten daar ben ik witheet over
Jullie horen het wel, sodemieter maar op
Later op de dag moesten Bill en ik bij de O.V.A. komen De schade aan de boot was fl.1800.- De man 900 en namens het ministerie of we daarmee akkoord gingen Natuurlijk gingen we akkoord, wat konden we anders. We mochten het , ik geloof in 3 termijnen van fl. 300.- betalen. Wat een geluk dat we de boot zo liefdevol hadden behandeld toen we hem uit het water haalden.
De volgende dag weer bij de ouwe . Ik heb bericht van het C.Z.M. gehad dat ik de zaak zelf af mag doen omdat jullie e.e.a. zo sportief hebben opgelost.
De volgende morgen uitslag parade , de commandant had ons gestraft met 3 dagen licht arrest
Hoorde van de oo.v.Pol  en ook mijn divisiechef dat iedereen die van het geintje had gehoord het toch wel een goeie stunt had gevonden, zelfs op het C.Z.M. Siem zou gezegd hebben dat het een stunt was twee van zijn kwartiermeesters waardig
Ook Bill en ik hadden lol want voor we de eerstvolgende haven binnen liepen waren we weer afgestraft
Ik bood Bill aan om de helft van zijn schuld over te nemen, de andere jongens boden aan om ieder een deel van de resterende fl. 450.- op zich te nemen maar Bill wilde er niet van horen
Een probleem voor Bill was, hoe vertel ik het aan mijn vrouw. Fl. 300.- veegde je niet zo maar even onder het vloerkleed, en dit 3 maanden lang. De oplossing was simpel. Hij vertelde aan zijn vrouw dat hij op een sloep voer  toen een andere boot van rechts kwam en hij had geen voorrang gegeven en moest een boete van Fl. 900.- betalen. Zijn vrouw trapte erin.
Bills vrouw was een schotse en lid van de e.o.a. dames club, ook schots geloof ik. Op de club werd het verhaal in geuren en kleuren verteld. Een van de dames vertelde het verhaal door  aan haar man . Deze vent was O.V.A. en geloofde het verhaal niet. Hij ging het uitzoeken en toen kwam de waarheid aan het licht. Het stomme dier vertelde het aan zijn vrouw en zo kwam ook Bills vrouw het te weten en kreeg Bill alsnog op zijn lazerij

Tot de volgende

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu