HrMs de Ruyter.10 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs de Ruyter.10

WILLEM GELENS 4


Op de Ruyter als kwartiermeester

De ziekenverpleger van de wacht.
                                                       

Als ik mij goed herinner werd bij toerbeurt een van de schepen van het smaldeel als
als schip van de wacht aangewezen v.w.b. het ontsmetten. Als er veel klanten verwacht werden , afhankelijk van de haven, dan was het meestal "De Ruyter" en kreeg de ziekenverpleger hulp van collega's van andere schepen. De Ruyter was beter uitgerust voor dergelijke zaken
Dit ontsmetten was erg belangrijk wanneer de jongens de koffer in waren gedoken met een verloofde van twijfelachtig allooi.
Op een nacht, ik had de hondenwacht, kwam ik om kwart voor twaalf aan dek om af te lossen en zag aan stuurboord een redelijk aantal jongens aan dek liggen te snurken. Zij waren bezopen en lagen op hun beurt te wachten om te worden ontsmet. Als er iemand terugkwam van de wal zodanig dronken dat hij niet meer wist of hij wel of niet de koffer in was geweest moest hij achteraan in de rij aansluiten
Tijdens mijn wacht werd het steeds drukker en de rij langer. Als de ziekenverpleger het seintje gaf dat er weer een paar naar beneden konden komen kregen er een stuk of 5 een schop voor der donder , om wakker te maken , en moesten naar beneden
De ziekenverplegers hadden het er druk mee. Er moest geregeld nieuw ontsmettingsmiddel klaargemaakt worden (protogol) maar ook moest de administratie worden bij gehouden.
Iedereen werd ingeschreven in het "schoften boek"
Deze protogol werd aangemaakt in grote balies of emmers. Als de verhoudingen niet goed waren dan kon het mengsel veel te sterk zijn. In zo'n geval was het ontsmetten geen plezierige gebeurtenis. Er waren ziekenverplegers die het met opzet deden . Dit was een beetje in te denken nadat ze uren bezig waren geweest maar het was ook gevaarlijk want er waren mensen die de volgende maal niet meer gingen. Het doel van het ontsmetten werd natuurlijk wel bereikt het hele zootje verbrande .
Wij, de korporaals ontsmetten ons zelf in de daarvoor aanwezige ruimte, de jongens in de gang die voor de ziekenboeg langs liep. Zij lieten dan al ver van te voren de broek van der hol zakken en marcheerden voor de deur van de ziekenboeg langs waar de verpleger op een krukje klaar zat met zijn spuit. Een van de verplegers had de taak om de spuiten gevuld te houden.
Op een nacht kwamen wij terug van de wal en enkelen van ons moesten zich gaan ontsmetten waarbij wij allemaal assisteerden vanzelfsprekend. Volgens ons was het hok veel te wit, het deed pijn aan de ogen. Met behulp van de aangemaakte protogol en een paar spuiten hebben toen de tent bruin gespoten . We vonden deze bruine kleur veel mooier
De ziekenverpleger niet. De volgende dag hebben we de zaak schoongemaakt en opnieuw wit geschilderd
Velen zullen zeggen , wat een smerige troep dat ontsmetten maar dat zijn de lui die niet beter weten, die niet in kunnen of willen zien hoe belangrijk het was. Het was het beste preventieve middel en er werd streng de hand aangehouden.
Wij allemaal zorgden ervoor dat iemand die plat geweest was ging ontsmetten. Deed hij dat niet dan ontsmetten wij hem nadat we eerst het mengsel extra sterk gemaakt hadden. Deze man ging nooit meer plat of hij ging wel ontsmetten, met getuigen.
Dat ook hier uitzondering de regels bevestigen kun je in een van mijn volgende verhaaltjes lezen
Het volgende weet ik uit eigen ondervinding.
Ik weet niet hoe het bij de landmacht is, maar bij de luchtmacht en ook bij de Amerikaanse marine bestond deze manier van ontsmetten niet. Daar werd je pas geholpen als het bleek dat je op je staart getrapt was
Erg dom natuurlijk maar wie heeft er ooit iets anders verwacht van beide groepen?
Voor de dames die dit lezen, uw man heeft dit natuurlijk nooit nodig gehad ( Of te wel ?)

Eten van de off.tafel en uit de off koelkast

Wij gezonde Nederlandse jongens (Ontsmetten) hadden altijd trek in eten. We waren net binnen gelopen en zoals altijd na het afgelost zijn eerst naar het korporaals verblijf
Na 1-2-3-4-5-6-7-8 flesjes bier, besloten Gerrit en ik om naar ons eigen verblijf te gaan, douchen e.d. We liepen over stuurboord naar achteren en kwamen langs de deur van de longroom die open stond Er waren gasten uitgenodigd en de tafels stonden afgeladen met allerlei lekkere dingen. Ik beschouwde mijzelf als een van deze gasten, een voorschafter
en wilde naar binnen maar Gerrit protesteerde hij vond het te link en stond aan me te trekken om door te lopen . Dat deed ik dus niet en ging de longroom binnen.
Er was helemaal niemand te bekennen, zelfs geen hofmeester en ook Gerrit kwam binnen.
We stopten onze monden vol met overheerlijke slaatjes (gejat eten is altijd lekkerder)
Intussen laadden we onze zakken vol met allerlei soorten droogvoer want we moesten ook aan onze collega's denken.
gelukkig zijn we niet betrapt want buiten het opeten van de spullen hadden we ook een ravage aangericht op en rond de tafels.

Bill met de taart

Bill kwam langs de koelkast van de officieren en zag dat een van de hofmeesters een grote taart op schaal daar in zette.
Toen de hofmeester zijn hielen had gelicht haalde Bill de taart er weer uit, die was voor ons. Toen hij er een paar meter mee had gelopen kwam er een officier naar hem toe en zei tegen hem, waarom zet je die taart niet terug. Bill zei jammer dat u dat gezien heeft want wij vinden zo'n ding ook best lekker
Deze officier heeft verder geen Aktie genomen dus ook Bill had mazzel

De Worsten

Ook ik kwam langs dezelfde koelkast en ik had gezien dat er een vracht rookworsten inhingen
Ik wachte mijn kans af en trok de deur van de kast open. Daar hingen ze die heerlijke jongens, allemaal op een nette rij over een stok gehangen. Ik liep altijd met de mouwen van mijn werkhemd opgerold en het enige wat ik hoefde te doen was de stok aan een kant uit de beugel lichten en na een beetje schudden gleden de worsten over mijn arm. Veel te veel maar ik had geen tijd om het teveel er af te halen
Ik liep met een uitgestrekte arm vol geladen met rookworsten naar beneden, naar ons verblijf
waar ik met luid gejuich begroet werd. We hebben meteen de rookworsten op geborgen , tussen de dekens en onder de matrassen (bleven ze ook warm)
Natuurlijk kwam je mensen tegen maar dat waren meestal de matrozen die in de achterverblijven huisden en dezen vonden het prachtig . Zij zouden er nooit een mond over open doen en bovendien deden zij het zelf ook als ze de kans kregen Ook deelden zij meestal mee in de buit

In de kampong

Ik wil het nog eens zeggen, deze "extra" rantsoenen hadden we echt niet nodig maar het zou er op kunnen lijken dat we niet genoeg te eten kregen. Het tegendeel was waar. Wij hadden een overvloed aan eten en van alles het beste en smakelijk bereid. Onze marine was alom bekend v.w.b. dit goeie eten.
We hadden veel Indische jongens aan boord, fijne lui en ook in het kpl's verblijf hadden we hen.. Hier waren een paar goeie gitaristen bij en wij probeerden ze altijd te lijmen om in het verblijf te spelen en zingen. Dit lukte meestal wel en dan was het een avond krontjong en dergelijke muziek. Ik vond het prachtig en ik niet alleen. Een van hen was,als ik het goed heb, Eddy Portier. Als we in den Helder tegen de kant lagen nam Eddy wel rijstkoekjes voor mij mee die zijn vrouw gemaakt had. Ze waren heerlijk. Nog bedankt Eddy en ook mevr. Portier
het legitimatie bewijs was hun plectrum. Dit legitimatie bewijs diende ook als bestek.
Als we b.v. nassi hadden 's avonds, gekregen of gepikt, dan was het legitimatie bewijs onze
lepel/vork Een voordeel ervan was ook, je kon het makkelijk schoonmaken. Je likte het eerst af en veegde het dan af aan je broek of aan je sokken
Als je je "sterke pak" aan had gebruikte je de broek van je maat
Dit waren fijne tijden

De Mariniers kapel

Op een van de reizen hadden we de mariniers kapel aan boord. Heel goed mogelijk dat we naar Amerika gingen maar dat weet ik niet meer , bovendien heb ik genoeg verteld over dat klote land
Aan boord had de kapel zich opgesplitst in verschillende groepjes van een man of 5 á 6 die overal op het schip speelden en wij wilden hen ook graag in het kpl's verblijf hebben maar zij zagen daar een beetje tegenop omdat er niet een korporaal was
Dit vonden wij natuurlijk je reinste gelul en het probleem was al gauw opgelost, Een paar van ons trokken de strepen van de mouwen Iets wat ik persoonlijk al vaker verwacht had) en die spelden we de mariniers op
Zij hadden een pijlsnelle bevordering, ik heb er langer op moeten wachten
Wel kwamen wij er achter dat ook deze kapel leden zopen.

Naar Den Helder

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu