HrMs de Ruyter.15 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs de Ruyter.15

WILLEM GELENS 4

Plymouth-Belfast-Helensburgh-Edinburgh            

De hele oversteek die ons uiteindelijk naar Edinburgh moest brengen werd benut om het hele schip opnieuw in de verf te zetten. Lichtgrijs M2
Na korte tijd hingen overal de bekende bordjes "Awas tjet baroe" wat betekent, pas op natte verf, met daarachter Voel maar. Het is onwaarschijnlijk maar toch voelde nagenoeg iedereen.
De schipper zag de voorraad verf snel verdwijnen maar was vermoedelijk wel op de hoogte
Het was soppen met verf.
De eerste haven die we aandeden was Plymouth. Veel mensen namen de kans waar om het
HMS."Victory" te gaan bekijken. Ik ging ook weer voor de zoveelste maal want het was de moeite waard en bovendien werd je er van doordrongen hoe goed wij het hadden en dit vooral
v.w.b. de accomodatie.
Er kwamen, zoals vaak allerlei soorten uitnodigingen aan boord. Een daarvan kwam van een tehuis voor meisjes. Dit waren meisjes die het een of andere hadden uitgevreten.
Een nogal grote groep jongens ging op deze uitnodiging in. Het was dan ook voor hen bedoeld, geen o.officieren of officieren allen de vlootaal ging mee. Die dacht daar klanten te vinden.
De Jannen werden met de bus op gehaald en die zat stampens vol, natuurlijk want zij begrepen dat er heel waarschijnlijk een hoop te rotzooien viel met deze dames.
Je vraagt je af, hoe is het mogelijk dat de Jannen dit heel goed wisten en de Vader van het tehuis , de officier die het bekend maakte, en ook de vlootaalmoezenier niet? Of hadden ze  geen enkele interesse in wat er zou gebeuren. Wat er zou gebeuren stond als een paal boven water.
Natuurlijk namen de jongens hun kansen waar en dit vanaf de eerste seconde dat ze binnen waren. Zij waren absoluut niet geinteresserd in de Sandwiches met een of ander smeerseltje erop die in stapels op de tafels stonden hun interesses lagen op een volkomen ander gebied
en de meisjes waren het daar volkomen mee eens haaden ze al gauw in de gaten
Uit het eerste bezoek kwamen dan ook een hoop afspraakjes voort
Na overleg met de vlootaal gaf de Vader de meisjes toestemming om eens een avond de wal op te gaan, dansen met hun vriend. Deze vrienden piekerden er niet over om naar een dancing te gaan. Zij wilden de vrije natuur in waar het o zo mooi was en nog meer ó zo rustig
In deze mooie natuur werden de banden verstevigd. De beste truc om meer te bereiken in het Engeland van die tijd was een meisje te vertellen dat je graag met haar wilden trouwen en  dit wisten de maten heel goed
Eerst moest er verloofd worden en daar had je ringen voor nodig. Dit was voor de maten geen enkel bezwaar Onder de “trouwlustigen zaten verscheidene machinisten waaronder ook draaiers. Dezen gingen overuren maken. Van koperen moeren uit de kast machinekamer werden de mooiste ringen gemaakt. Er waren werkelijk fantastische exemplaren bij.. Het enige wat niet helemaal correct was , ze hadden de vorm van een zegelring maar daar werd wel een punt aan geluld. Het was gewoonte in Nederland. Later als er getrouwd ging worden werd in de zegel de naam gegraveerd.
De meisjes geloofden dit graag, heel graag zelfs. De meesten van hen hadden hun cadeautje al gegeven, in de vrije natuur.
Er werd , in overleg met de Vader, een avond afgesproken voor de massale verloving die plaats zou vinden in het tehuis. Ook de vlootaal was aanwezig en dit vonden de maten niet zo prettig want ergens voelden ze dat er vroeg of laat wel eens iets mis zou kunnen gaan en dan waren getuigen niet gewenst, ook geen vlootaalmoezenier. Dezen konden zich ontpoppen in fanatieke officieren
Er was te eten en te drinken . De Jannen waren er van overtuigd dat het eten, sandwiches, overgebleven waren van de avond toen ze voor het eerst in het tehuis waren. Dit gaf allemaal niet, op dit moment leefden ze van de liefde.
Na verloop van tijd na drinken en een hoop dansen begon het warm te worden in het lokaal en enkele van de “gelukkige” meisjes begonnen over hun ringvinger te strijken, het jeukte. Na nog een tijdje werden dezelfde vingers groen en dat was raar maar niet voor de Jannen. Een paar van hen vertelden hun dames dat ze even naar buiten gingen om een luchtje te scheppen. Eenmaal buiten gekomen trokken ze meteen aan hun knieen, het werd te link.
Een van de meisjes liet de groene vinger aan de Vader zien en die riep de vlootaal erbij. Heel gauw kwamen ze er achter wat er aan de hand was en de pleuris brak uit.
Inderdaad ontpopte zich de vlootaal in een echte officier en rappoteerde de maten die nog in zijn bereik waren Welke reden hij opgaf voor dit rapport weet ik niet en ben het nooit te weten gekomen. De enige reden zou kunnen zijn dat de machinisten een stelletje koperen moeren hadden gejat. Hij kon ze onmogelijk rapporteren omdat ze met de meisjes plat waren geweest en de roep van de natuur gevolg waren. Ze waren als jongetjes geboren en hadden zich heel begrijpelijk als opgegroeide jongens gedragen. Daar kon toch niets op tegen zijn.
De echte schuldigen waren zij die deze uitnodiging uitgevoerd hadden.
De Vader van het tehuis had waarschijnlijk gehoopt dat hij in zijn domein een grote schoonmaak kon houden door de meisjes met de jongens te laten trouwen. Dit ging dus volledig de mist in. Mogelijk zelfs heeft hij het tehuis uit moeten laten bouwen want het werd voller na een maandje of negen
Of de maten gestraft zijn weet ik ook niet maar het is heel goed mogelijk dat de commandant, Siem de Boer zop hun flikker heeft gegeven dat hij niet uitgenodigd was

Helensburgh

Helensburgh was een mooie plaats , een vakantieoord waar voor ons niet veel te beleven was maar tegen beter weten in gingen we toch de wal op. Dit hoorde nu een maal zo want je zou iets kunnen missen als je niet ging.
We banjerden een tijdje rond op de boulevard waar het echt mooi was . Wij - zochten geen mooie dingen wij zochten de wilde wijven maar daarvoor waren we met teveel mensen. Dit moest je alleen of hooguit met z'n tweeen doen Als je met een man of 5 was en je zocht iets dan moest je naar de kroeg maar zover kwamen we niet.. We gingen naar een dancing waar ook nog wel eens wat te beleven was en dit zeker in Engeland. In dat land kon je ook met een gerust hart naar een dancing gaan, natuurlijk waren er wel eens vechtpartijen, dat was overal ter wereld hetzelfde maar de vreemdelingen haat zoals in Frankrijk was daar absoluut niet.
Het was in de tijd dat de Beatles erg populair waren. Alles wat zij deden werd na geaapt  ook de lange haardracht en dat was iets waar wij sterk op tegen hadden.
Volgens ons waren het een stelletje flikkers en daar moest iets tegen gedaan worden.
Over het algemeen hadden wij van de dekdienst een mes in ons zak en die kwam nu goed van pas. We lokten een paar van die lui het toilet in en daar werden ze geknipt en geschoren. Een echt mooi kapsel werd het niet maar wij bereikten het gewilde resultaat, ze liepen nu werkelijk voor flikker. We hakten en sneden hen grote plukken haar af. Een paar van ons zorgden steeds voor verse aanvoer van lui die ook naar de kapper wilden
Nadat we een stuk of wat behandeld hadden, het waren er zeker tien, vonden we het tijd om ons bedrijf te sluiten en te proberen heelhuids weg te komen. Er waren altijd van die klootzakken die ons gevoel voor humor niet begrepen en tijd om het eens haarfijn uit te leggen kreeg je meestal niet
Het is niet fijn om altijd miskend te worden

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu