HrMs de Ruyter.30 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs de Ruyter.30

WILLEM GELENS 5

WEER OP ZEE

Zodra we weer op zee zaten gingen we het olie laadtuig en lastentuig overhalen. Het zat erin dat we gingen olie laden en/of met lasten werken want gelijk met ons waren allerlei type schepen van andere naties naar buiten gekomen
..Na twee dagen was het al zover, we gingen lasten overgeven/nemen. Het weer was zwaar kloten maar daarvoor kon je niet even de oorlog stil leggen. Mijn persoonlijke nadeel van dat slechte weer was, het oliepak. Ik kon niet met dat kreng aan werken. De ouwe zuid-westers waren er niet meer ,in plaats daar van liep je met een capuchon op je kop. Dat ding waaide geregeld af en liep vol met water. Als je het dan weer opzette kreeg je die sloot water in je nek.
Wat een kolere zootje. Ook die verrekte broek zakte steeds van je reet en als je niet uitkeek viel je op je bek of over de muur. Ik had dus dat ding nooit aan en was na twee minuten al, totaal zeiknat en na vijf minuten versteend van de kou. Ook kon je niet even naar binnen duiken om op te warmen want dan mistte men je meteen. Iedereen, en vooral wij van de krakploeg had zijn taak.
Bootsman Siem kreeg voortdurend op z'n flikker. Die had geen oliepak aan maar bovendien ook geen zwemvest om. Ook ik had een hekel aan dat ding, je kon je niet vrij bewegen, maar ik durfde niet zover als Siem te gaan door het niet om te doen. Wat ik al eerder vertelde geloof ik, Siem leidde een compleet eigen leven binnen de marine.
Op de "Rotterdam" had de schipper de leiding bij dit soort dingen,  het was eigenlijk de taak van de eerste officier maar deze man had zich zelfs niet waar kunnen maken bij de zeeverkenners. Hij wist absoluut niets . Gelukkig begreep hij dat ie beter z'n kop kon houden.
Het lasten overgeven ging gesmeerd maar daar had der eerste officier niets mee te maken.
Een paar dagen later barste de bom. We moesten 's nachts olie laden over de bak. Met dit soort klussen was het altijd uitkijken maar met olieladen over de bak, in het donker en met slecht weer was het extra oppassen voor en door iedereen. Niemand kon gaan lopen klootzakken
Wij , krakploeg hadden de hele zaak opgetuigd en iedereen stond te wachten. Het feest kon beginnen. Natuurlijk waren we al weer zeiknat en verkleumd en dit maakte dat je kort aangebonden raakte. Ook de schipper had daar last van. De eerste officier was nog steeds niet op de bak en deze klootzak moest de brug waarschuwen dat we er klaar voor waren.
De schipper was er doodziek van en stuurde een van de jongens om de eerste man op te halen, om hem te waarschuwen dat we er klaar voor waren. Inderdaad , dit was de normale gang van zaken maar je zou nooit een eerste officier meemaken die niet, al ruim voor de zaak begon, aan dek was. Het was ondenkbaar dat het nodig was om zo'n man te moeten waarschuwen.
Eindelijk werd hij gevonden in zijn hut waar hij erg druk was. Hij was bezig met.... het oplossen van een kruiswoord raadsel. Dit was ondenkbaar, dit was erg genoeg om je in de hel te laten branden maar het bleek dus wel mogelijk
Toen het de schipper verteld werd begon deze te vloeken, het leek of het uit zijn tenen kwam De schipper kon dus ook over de zeik gaan maar dit was dan wel volkomen de schuld van de eerste man. Het is ook volledig in te denken dat de schipper razend werd. Een vent met een hoop goud op zijn jasje die de leiding moest nemen , die de patser uit liep te hangen op allerlei feestjes, schoof deze leiding af op de nek van, wat een mindere van hem was. Dit afschuiven gebeurde met alles en altijd. Het was een groot geluk voor ons allemaal dat we deze Chef der Equipage aan boord hadden en het was te rechtvaardigen dat ook hij over de zeik kon gaan.
Intussen hadden wij al de voorloper opgepikt. Dit was geen zwaar werk maar in de nacht en met slecht weer kon het lastig zijn. De laatste paar meters was het boeitje, waarop de voorloper gestoken was, vanaf de brug niet meer zichtbaar en het schip moest er dus heen geloodst worden. Ook dit werd normaal gedaan door de eerste officier maar aangezien die er niet was deed de schipper het. Vanaf de brug werd gevraagd waar de eerste officier
was en de schipperde vertelde hen dat deze geen tijd had want hij moest een kruiswoord raadsel oplossen. Wij die er bijstonden schrokken een beetje van het antwoord maar we begonnen ook al een beetje gewend te raken aan de schipper. Hij eiste dat iedereen zijn werk deed en de verantwoording daarvoor op zich nam.
Van een officier en ook een onder officier verwachte hij dat deze een voorbeeld zou geven en hij had daar gelijk in want als de mensen die op dit ogenblik op de bak stonden niet zoveel respect voor de schipper hadden gehad had het een grote puinhoop kunnen worden.
De eerste officier was waarschijnlijk gebeld door de brug want hij stond in een vloek en een zucht op de bak. Hij zag er uit of hij bij de koningin op bezoek moest zo piekfijn gekleed met prachtig glimmende schoenen aan.
We stonden geregeld tot onze kloten in de overkomende zeetjes en het prachtige uniform was binnen 5 minuten een vod.
Als hij nou maar zijn grote kop had gehouden maar nee. Begon iedereen orders te geven die meteen weer herroepen moesten worden of waarvan de jongens zelf dachten, daar klopt geen flikker van en ze niet meer naar hem luisterden.
Toen greep de schipper in Iedereen die in de omgeving stond kon horen dat hij tegen de eerste man zei, meneer wie heeft hier de leiding, als u die heeft ga ik weg en als ik hem heb dan gaat u gaat want op deze manier maken we brokken.
Dit was denk ik voor ons allemaal de eerste maal dat we zoiets hoorden, zelfs bootsman Siem zei, hoe is dit verdomme mogelijk, Jan is hartstikke gek geworden, een schipper die een Ltz.1e klas weg stuurt. Op de brug merkten ze wel dat er iets aan de hand was en even later kwam de ouwe op de bak. Hij stond te praten met de eerste man en de schipper en het resultaat was dat de schipper achterbleef belast met de leiding.
De tijd die we verspeelden door al dit gesodemieter kon wel verschreven worden op het slechte weer en het olie overnemen verliep verder perfect.
Toen we klaar waren begonnen wij, de krakploeg, het spul te overhalen om het weer klaar te hebben voor de volgende keer. Siem en ik stonden nog een beetje na te ouwehoeren toen de schipper naar ons toe kwam en zei, als jullie me nodig hebben, ik ben in de hut van de commandant
Ik geloof dat dit verhaal zijn ronde heeft gedaan over de hele marine. Het was ook wel iets wat misschien nog nooit vertoond was, het zat tegen muiterij aan. Dat dit vertoond werd door Jan de Nooier was helemaal ondenkbaar voor degene die hem kenden. Als het er werkelijk omging ging het gezegde “ een ons komedie is meer als een kilo verstand” niet op bij hem. In zo'n geval zette hij zijn verstand wel op de eerste plaats.
Wat heb ik mijn mening vaak moeten veranderen over deze man. Het is natuurlijk wel zo dat je als pikbroek geen mening kon hebben over dergelijke dingen.
Vrij kort na dit voorval stond ik met de schipper te praten en natuurlijk kwam het gesprek hierop. Iedereen wist dat hij op de nominatie stond om vakofficier te worden en ik kon het niet nalaten of zijn bevordering niet in gevaar kwam door zijn manier van optreden tegen de eerste man Zijn antwoord was nee, niemand kan dat tegen houden. Hij legde ook uit waarom niemand dat kon. Hij zei, op mijn coduite staat staan alleen maar tienen, deze tienen heb ik o.a. van de commandant zeemacht zelf en er is niemand branie om hierin veranderingen aan te brengen want daar zeggen ze dan tevens mee dat zij het beter weten als hij en dat kan natuurlijk niet.
De schipper wist heel goed waar Abraham de mosterd haalt. Hij maakte daar geen misbruik van maar als het nodig was maakte hij er wel gebruik van.
We meerden af ergens in Amerika, op de voormiddag wacht. De schipper riep mij en vroeg of ik 's middags de wal op ging. Ik vertelde hem dat dat niet de bedoeling was, dat we pas 's avonds gingen. Hij zei, je bent vrij van wacht maar ik ga samen met de bootsman de wal op. Er komen een handjevol kop stukken aan boord, zou jij die over willen fluiten. Het waren hoog geplaatst vogels en ik wist echt niet meer hoeveel riedels die lui kregen als ze de valreep opkwamen. Toen kwam er weer zo'n antwoord wat je van hem niet verwachte. Je fluit maar een end weg, als je maar door fluit van het begin tot het eind van de plank. Zij snappen er toch de ballen niet van. Dit heb ik dus gedaan en het is ze denk ik wel bevallen want ik kreeg niet op mijn flikker, iets wat zeker wel gebeurd was als je in de opleiding zat.

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu