HrMs De Ruyter.7 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs De Ruyter.7

WILLEM GELENS 4

Rondje middelandse Zee


We gingen richting noord, Frankrijk ergens in de buurt van Nice
Waar we precies voor anker gingen weet ik niet meer maar wat maakt het uit.
Na volgens goed gebruik eerst de nodige versnaperingen aan boord te hebben gebruikt gingen we met onze groep de wal op, Bill - Gerrit - Klaas - Adje en ik.
We hoefden niet ver te lopen want aan het eind van de steiger stond een kleine kroeg die er van buitenaf gezien gezellig uitzag. We waren er nog maar een paar meter vandaan toen de deur openging en een paar matrozen van de US navy buitengeflikkerd werden
Dit was voor ons een teken dat het binnen levendig en gezellig moest zijn en bovendien waren wij het er altijd mee eens als er Amerikanen buiten gegooid werden. Zij die dit deden waren automatisch vrienden van ons. Toch wel een beetje op ons hoede gingen we naar binnen want we waren natuurlijk wel in Frankrijk .We waren nog broodnuchter en dan kan een klap voor je eikel pijnlijk zijn.
We hadden niet bang hoeven zijn , we werden zelfs vriendelijk ontvangen en wat misschien ook meetelde,  we waren met z'n vijfen. We zaten allemaal aan de tap en na de nodige emmers wijn zat Bill die altijd de kachelaanmaker was plotseling met een BH. op zijn hoofd
Waar hij dat ding vandaan haalde hadden we geen idee van maar zeker was dat hij niet van de dame achter de kist was want die was nog volledig gekleed. In ieder geval, succes was verzekerd. Zij die Bill gekend hebben weten hoe e.e.a. in zijn werk ging het is ,voor mij althans, een beetje moeilijk onder woorden te brengen.
Ook de aanwezige Fransen hadden plezier in het geheel en begonnen met de aanwezige dames te dansen, mazurkas waarop ook ik de Fransen de beste mensen ter wereld begon te vinden want zij vonden "mijn" muziek mooi.
De bazin kwam uit het kombuis met een pan vol mosselen, Ze zette deze pan achter de tap op de grond en het zien van deze beesten maar nog  meer de reuk ervan deed mij ,ik geloof zichtbaar, het water uit mijn mond lopen en wel zodanig dat madam wenkte dat ik achter de bar moest komen en mij duidelijk maakte dat ik moest gaan eten. Ik protesteerde hier niet tegen en na verloop van tijd had ik de hele pan leeg. Tijdens het eten van deze heerlijke beesten was ik alles vergeten wat er om mij heen gebeurde en toen ik , nadat de pan leeg was opkeek, zag ik alle hens incluis de burgers naar mij staan kijken en het grootste plezier hadden
Zoals mij later verteld werd waren de mosselen bestemd geweest voor het personeel en ik schaamde mij toch wel een beetje, een heel klein beetje maar want ik kon ook niet teveel de komediant uithangen
Intussen was er al weer een nieuwe pan, een nog grotere deze keer verschenen die voor iedereen bedoeld was. Ik hield mijn fatsoen en at hier niet van mee wat me grote moeite kostte Het was een erg geslaagde avond voor iedereen en dit zonder vechtpartij gelukkig
Ik vroeg de bazin om het recept en dat gaf ze mij ook. Nu zo'n 47 jaar later maak ik ze nog op de precies dezelfde wijze en ik ben haar er nog dankbaar voor

De Commandant gaat de wal op

Hoe het komt weet ik niet maar ik had de wacht op de commandant sloep. Misschien zit ik verschillende periodes door elkaar te halen maar het gaat niet om de periodes maar om de verhaaltjes
Wij, de sloepsbemanning , werden aan de valreep gepraaid en kregen aangezegd dat we ons moesten optuigen om met de commandant te varen. Hij wilde naar Nice.. Het was erg laat in de avond voor het zover was. Siem deed het net als de kwartiermeesters, , laadde zijn zakken vol voor hij de wal op ging en dat was in dit geval aan hem te merken. Hij vroeg of we bier in de sloep hadden hetgeen niet zo was, kon je op zijn sloep nu eenmaal niet waar maken. Hij gaf een van de jongens de opdracht om bij de hofmeester een krat te halen en op zijn rekening te laten zetten. Hij deed dit omdat het nog wel eens laat kon worden. Buiten de krat bier liet ik ook het e.e.a. te schaften meenemen voor het geval dat.
Toen we aan land kwamen mochten we wel op de steiger op en neer lopen maar we moesten wel klaar zijn om ,zodra hij terug kwam , uit te kunnen varen
Wij hielden  ons bezig met het drinken van bier en het eten van heerlijke hapjes uit de gamelle officieren. . De haak voor of achter had tegen de hofmeester gezegd dat de commandant ook deze hapjes besteld had. Ben er van overtuigd dat deze matroos een heel goeie KWMR. Is geworden. Overigens als Siem het geweten had zou hij hooguit gezegd hebben, hier had ik aan moeten denken.
Ik vermoed dat het om en nabij twee uur id de nacht was dat er een wagen de steiger op kwam rijden met daarin Siem en een stelletje wilde wijven. Dezen hingen als klitten aan hem maar hij dumpte ze op de steiger, had hem waarschijnlijk genoeg geld gekost.
Als je Siem op de sloep had moest je altijd ontzettend goed oppassen dat je bij het langszij komen niets raakte. Daar was hij fel op. Hij stond dan in de kajuit met zijn handen op z'n rug en als hij omdonderde vanwege een slechte manouvre kon je je borst natmaken, je werd eerst geradbraakt daarna gekielhaald en vervolgens opgeknoopt aan de ra.
Toen we vlekkeloos lanszij de statie trap waren afgemeerd kregen we opdracht van hem om de sloep te bezorgen en dan naar de longroom te komen
Wat we daar moesten doen hadden we geen idee van maar ik vertelde de hofmeester dat we ons daar moesten melden namens de commandant maar deze was al ingelicht en bracht ons naar binnen. In de longroom was het een drukte van belang, was het e.o.a. feestje bezig Wij werden door Siem aan een tafeltje gezet en de hofmeester kreeg de opdracht om ons te brengen wat we wilden. De aanwezige officiern keken stomverbaasd maar durfden niets te zeggen
Het is een, denk ik , goeie gewoonte bij de marine dat wanneer b.v. een officier een bezoek wil brengen bij de onder officieren hij hievoor uitgenodigd moet zijn en dat geldt ook voor de commandant als hij op bezoek wilde in de longroom. Siem echter trok zich geen barst aan van deze regels. Wij voelden ons behoorlijk opgelaten zefs het bier en de snacks smaakten ons niet en toen we de kans kregen zijn we meteen aan onze knieen getrokken
Het schijnt te zijn voorgekomen (verteld door de hofmeesters) dat Siem bezopen al zingend en dansend achter een paar pijpen langs kroop en de overige aanwezige officieren de opdracht gaf om dit ook te doen. Zijn redenering was , als ik er achterlang kan kunnen jullie het ook. Hij was inderdaad ,niet lang maar fors gebouwd.
Vanuit Frankrijk gingen we naar .....

Barcelona

Barcelona is een mooie en, als je de weg een beetje wist, gezellige stad. De gezelligheid die wij zochten was te vinden op de Ramblas en dit was niet zover vanwaar we afgemeerd lagen
Ik weet niet hoe het daar nu is maar destijds stond de Ramblas vol met bars - kroegen en hoeretenten. Als het kind maar een naam heeft
Wij hadden al gauw ons stekkie gevonden en waren na korte tijd kind aan huis. Ook na korte tijd waren we omringd door veel moederlijke dames die ons op vele manieren verwenden . Ze zorgden er zelfs voor dat we goed te eten kregen. We zagen er misschien een beetje uitgeput uit en dat mocht zeker niet zo zijn.
Na een tijd raakte we door ons geld heen en we wilden opstappen. Toen we de reden noemden werd ons gevraagd of we sigaretten hadden en die hadden we volop. De echte goeie sigaretten waren in die tijd een goed handelsartikel. Een paar mensen gingen terug naar boord om het spul op te halen. Gerrit ging voor ons tweeen . Hij kwam terug met onze “Juventus” zakken volgestort met losse pakjes sigaretten. Hij scheen boze plannen te hebben.
De getrouwde jongens brachten over het algemeen hun tijd door met het drinken maar Gerrit en ik, de vrije jongens, Brachten onze tijd veel door in afzondering met “ onze moeders” Die tijd brachten we door met het maken van “diep” gaande gesprekken die zo opvoedend waren dat we het een paar maal herhaalden.
Ook Barcelona was een stad waar we met goeie herinneringen vandaan gingen. Bij vertrek stonde enkele moeders ons uit te zwaaien. Waarschijnlijk had iemand ze verteld dat we zeer binnenkort terug zoude komen.
We waren wel blij dat we gingen want het was te afmattend. We gingen naar Lissabon.

                                            

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu