HrMs de Ruyter.9 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs de Ruyter.9

WILLEM GELENS 4

Op de  "De Ruyter" Als Kwartiermeester

Gebeurtenissen aan boord                                  


Op Zee

Echt iets bijzonders gebeurde niet veel op zee. het was wacht lopen en oefeningen. Overgeven of nemen van zware /lichte lasten en olie, soms zeiknat , stervens koud of heet.
Wij de korporaals machinisten en de kwartiermeesters kwamen zo af en toe in het kpl's verblijf maar namen niet meer als één hooguit twee potjes bier. Je kon het je niet veroorloven om dronken , ook niet lichtelijk, een zeewacht te lopen. Er kon van alles gebeuren. Het kwam wel voor dat een pas aan boord geplaatste kwmr. kwam aflossen maar dat werd niet geaccepteerd en in zo'n geval vroegen we een collega om het voor deze vent waar te nemen
Deze vent kreeg dan de volgende dag zo ongenadig op zijn lazerij dat hij het de volgende keer wel uit zijn hoofd liet
Wij hadden onder elkaar een paar regeltjes opgesteld die inhielden dat we elkaar bijsprongen bij onverwachte gebeurtenissen of moelijkheden. Dit heeft altijd héél goed gewerkt.
Ik persoonlijk stond daar een beetje buiten omdat ik de wacht in de ABCD centrale liep maar deed toch wel mee met de kwmr's v.w.b. deze dingen
Ik heb het altijd zo beschouwd dat mijn vak aan dek lag, duiker zijn was en brevet.
Het korporaals verblijf lag helemaal op het voorschip, nagenoeg op de bak. Bij zwaar weer
was dit verblijf interessant vanwege de overkomende zeetjes. Die liepen voor de patrijspoorten langs en het was net of je in een aquarium zat te kijken (zonder vis).
Op zee zaten de mensen die geen wacht liepen, de boerennachtgasten in het korporaals verblijf maar wanneer we tegen de kant lagen namen wij, de machinisten en de Kwmr's de leiding over, dan was het schip van ons.

Tegen de wal

Als we tegen de kant lagen  gebeurde het ook wel dat we de hele avond doorbrachten in “ONS” kwartiermeesters verblijf. De Ruyter was misschien het enige schip waar zo'n verblijf was. Het verscheen van de ene op de andere dag. We hadden er voor gevochten en moesten er voor blijven vechten bij bepaalde commandanten en chefs der Equipage. Dit waren dus rotzakken.
Meestal gingen we na een paar uur toch naar het korporaals verblijf, dit om de matrozen die rondom ons sliepen niet te hinderen alhoewel we van deze jongens nooit een kwaad woord hoorden. Wij hadden de goede gewoonte om aan hen ,wanneer wij te eten georganiseerd hadden , een deel af te schuiven met het nodige bier daarbij. Als zij gesnapt werden met bier in het slaapverblijf zeiden ze altijd dat ze dat meegenomen hadden uit de toko. Een kwmr. die er niet voor voelde om goodwill te kweken bij de matrozen werd uit het verblijf gezet en op de e.o.a. wijze zetten ook de matrozen een wraak actie op poten tegen zo'n vent.
Er was iedere dag wel iets te doen in het kpl's verblijf. Soms begon het met een stomme bingo maar al betrekkelijk snel had niemand daar nog zin in, dat was n.l. geen feest. Altijd was er dan wel iemand die de accordeon ophaalde en ging ik voor de bijl. Niemand moet mij vertellen dat alleen de Engelsen van community zingen houden, wij konden het veel harder en dat was altijd beter, echt muzikaal!
Het kwam geregeld voor dat ik in mijn eentje op een tafel zat en de overigen onder de tafels en banken doorkropen op de maat van Russische muziek met een fles bier in de hand. De lege , of niet lege, flessen werden tegen de wand te barsten gegooid want ook dat was een Russische gewoonte
De kpl. Kleermaker Cor Raaimakers en zijn collega maakten iedere dag overuren.
Af en toe kwam de off.v.d.wacht binnen met de vraag of het niet een beetje rustiger kon. In dat geval speelde ik het Russiche volkslied maar het kruipen ging gewoon door
Er is ons geloof ik nooit aangezegd dat we de tent moesten sluiten
Nu moet ik even iets vertellen over een bijzonder en ook fijn mens. Dit was Piet v.d. Burght. Piet dronk niets, ja een cola of sprite maar geen bier en toch had hij altijd de grootste lol en vroeg mij liedjes te spelen die hij dan meezong. Deze liedjes hadden niets te maken met het normale marine repertoire maar niemand deed zijn kop open als Piet zong, hij zong werkelijk goed.
Wij allemaal op een paar echte zeikerds na hadden respect voor Piet. Als hij dacht dat er moeilijkheden kwamen dan zag hij altijd kans om de zaak te sussen
Bij iemand die hem niet goed kende kwam hij wel over als een “soft” figuur Mogelijk dat hij de kool en de geit trachtte te sparen maar dat hoeft niet perse slecht te zijn

De stoeiparty

Op een avond, wij zaten in “ons” verblijf komt er een korporaal binnen met de mededeling , jongens jullie kunnen vanavond beter niet naar het korporaals verblijf gaan en zeker niet met de accordeon want dan komen er moeilijkheden met de machinisten. Dit was nog nooit voorgekomen en wij snapten het niet zo goed  en besloten dus om eens te gaan kijken wat hiervan de oorzaak was en op welke manier en hoe wij moeilijkheden zouden krijgen
Gerrit pakte meteen de accordeon want het leek feest te worden, in ieder geval iets wat gevierd moest worden
Moet wel een leuk gezicht geweest zijn, een stuk of 10 kwmr's in de ganzenpas achter elkaar van het achter naar het voorschip. Achteraf bleek het al bij nagenoeg iedereen bekend te zijn, de kwmr's gingen op de vuist met de machinisten. Je moest je nooit afvragen hoe snel zoiets de ronde deed. Er hoefde maar iemand zijn mond open te doen en de Tam Tam deed zijn werk. Ook de o.off. waren op de hoogte maar die zeiden, verstandig genoeg, dat we na een tijdje op zee geweest te zijn een beetje stoom af moesten blazen
Toen we het verblijf binnen kwamen leek het er niet bepaals op dat we moeilijkheden zouden krijgen tot een van ons vroeg wanner en door wie wij de tent uit geslagen werden.. Kpl. Machinist “Dora” ( heb nooit zijn werkelijke naam geweten) was een grote vent maar ook een prettig mens. Door zijn grootte was Dora min of meer uitgeroepen als de leider van de machinisten
Hij zat er echt overin wat hij moest zeggen of doen maar hij kon natuurlijk zijn fans niet afvallen. Gerrit was inmiddels begonnen met het uitpakken van de accordeon en toen Dora dat zag zei hij als je die luchtverdeelbak uitpakt komen er moeilijkheden waarop Gerrit zei dat hij hem z'n kloten kon kussen. Toen ik de accordeon om zou hangen kwam niet Dora de grootste maar Spitters, de kleinste kpl.mach naar mij toe om me een klap voor m'n eikel te geven. Ik was gelukkig nog nuchter genoeg om dit te ontwijken maar het feest had een aanvang genomen. De kpl's van de andere “weke” dienstvakken hielde zich op de achtergrond of gingen het verblijf uit. De konstabels kozen onze kant. Ook Piet kon er niets tegen doen want wij voelden ons zwaar beledigd en daar was heel wat voor nodig normaal gesproken.
Het gevecht bestond meer uit elkaar op en over de tafels gooien dan elkaar voor de kop slaan. Dit wilden we eigenlijk ook helemaal niet doen vanwege het feit dat beide partijen altijd heel goed met elkaar overweg konden
Ik moest even weg om te pissen (zelfs daar was nog tijd voor) en naast mij stond kleine Spitters de driftkikker. Buiten de WC ruimte begon deze mier weer te donderjagen maar aangezien we geen echte vechtpartij hadden voelde ik er niets voor en zeker niet met zo'n kleine opsodemieter. Op die plaats stond het pivo, van ik denk toren twee. An dat pivot was een haak gelast om de dienst fiets van de facteur aan op te hangen maar aan de wal liggend hing de fiets daar nooit.
Toen Spitje bleef provoceren pakte ik hem op en hing hem met zijn kraag aan de haak. Hij hing met zijn voeten vrij van de grond en kon dus niets meer beginnen. Toch probeerde hij mij nog voor mijn kop te slaan maar ik hofde maar een klein pasje achtruit te doen en het slaan had geen enkel effect. Ook kon hij mij niet schoppen. Intussen verscheen Dora en die stond het spul eens aan te zien en schhot zo geweldig in de lach dat hij denk ik in z'n broek stond te pissen. Het was dan ook wel een komisch gezicht. Dora riep meteen alle hens naar buiten en teon ze Spitje daar zagen hangen waren alle moeilijkheden meteen voor bij en zijn we gezamelijk feest gaan vieren
Na een tijdje hebben we Spitje van de haak gehaald wat een beetje wild ging want zijn hele baaien hemd scheurde van zijn donder.
We waren allemaal weer grote vrienden zoals het altijd was geweest Je vraagt je af hoe dergelijke dingen onstaan

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu