HrMs Zijpe - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

HrMs Zijpe

WILLEM GELENS 1

A  906    Deel3

We werden naar de eilanden gestuurd om Kathy mijnen op te sporen en te vernietigen. Dit was een groot blok beton met daarin , ik dacht een blok spring
stof van 60 of 80 kg. Op het beton een metalen 3 poot met daarbovenop de detonator. Simpel maar afdoende. Een landings vaartuig wat daar tegenaan voer lande wel maar in plaats van op het strand, in de hel
Na verloop van jaren was de metalen 3 poot met detonator totaal verrot en het geheel leverde als mijn geen gevaar meer op. De reden dat wij ze moesten zoeken was om de overblijfselen van de 3 poot eraf te halen omdat badgasten zich daaraan open scheurden
Het zoeken ging als volgt, met twee rubberboten roeide je een eind stroom opwaarts en dan ,met een verzwaard eind schiemansgaren tussen de boten liet je je stroomafwaarts afvallen op de stroom. Als de lijn ergens achter bleef haken dreven de boten naar elkaar toe en ging er een duiker naar beneden om te zien wat het was . Was het niets dan werd de lijn losgegooid en ging je verder
Het tegenstroom inroeien was een pokkewerk maar voor de P-duiker die de hele rit in een van de boten stand - by moest zitten was het een ellende. Je zat helemaal aangekleed en met het voorglas dicht. Dit moest voor het geval de boot zou omslaan en hij te water viel
Het waren lange dagen, met zonsopkomst gingen we in de trucks en met zonsondergang werden we teruggebracht. Je was werkelijk moe.
Het was geloof ik op Terschelling en toen we teruggebracht werden naar boord
besloten we om even een biertje te pakken in een hotel waar we langs kwamen
Toegegeven, we zagen er uit als beesten maar dat was niet de reden dat ons de toegang tot het hotel werd ontzegd. Het hotel was afgehuurd door Duitsers
Dit kwam bij ons dus niet goed over, helemaal niet goed.
Wij de Nederlandse Koninklijke Marine waren de klere zooi die door, misschien die zelfde klootzakken was achter gelaten, aan het ruimen maar we mochten niet in ons eigen Nederlandse hotel een biertje drinken
Dit moest natuurlijk fout gaan en dat ging het ook, zodanig dat er bij ons een sergeant van de mariniers geplaatst werd om in de toekomst dergelijke dingen te voorkomen
Je moest wel erg dom zijn om te denken dat dat ook maar iets zou helpen
De mof mocht wel in het hotel blijven en er is waarschijnlijk een excuus aangeboden aan die rukkers
Overigens , de marine werd niet drooggelegd

In Rotterdam

Als we hierheen gingen namen we ons eigen drinkwater mee want het water daar was niet te zuipen. Je kon er zelfs geen eten mee klaar maken
Rotterdam was in die tijd voor de marine de prettigste stad om te liggen en dat is voor zover ik weet lange tijd nog zo gebleven, of mogelijk nu nog
's Morgens en ook 's avonds moest ik altijd de vlag omhoog of naar beneden fluiten. Er stonden twee jongens bij de vlag een om te halen een om te vieren
Je had nooit genoeg lucht om dat ding in eenmaal naar boven of naar beneden te fluiten. Dit "ceremonieel" had altijd wel de aandacht van een handjevol burgers. Als ik stopte met 't fluiten om lucht te halen stopten de twee hondenkoppen met halen en vieren en draaiden zich demonstratief om en wachten tot ik weer begon, dan pas gingen ook zij weer verder
Wij Kees van Grondelle - Willem Admiraal en ik gingen iedere avond naar een bar
"de Zwarte Kat". Het was er gezellig en we waren er welkom en niet  direct omdat ze ons zagen als klanten want vergeleken met de rest van het publiek waren wij een stelletje armoedzaaiers De portier ging ook eerst vragen of wij er wel inmochten en dat mocht. De dames in de bar waren van lichte meer gezellige zeden maar ook van klasse, en waarom niet. Zij waren óók duur maar wij waren daar niet (deze maal) voor de dames maar voor de gein
Om de een of andere reden waren wij van harte welkom
Er zat een pianist, een heel goeie en wij vroegen hem allerlei dingen te spelen
Kees ontdekte op de grond naast de pianist een accordeon en hij zei de pianist dat ik dat kreng een beetje bespeelde. Deze vroeg meteen aan een dame (de bazin van het wilde beesten spul) of ik mocht spelen Aan mij vroeg niemand iets
Ik deed het natuurlijk wel gewoon omdat het erg gezellig was
Het ging goed , en dit was voor een groot deel te danken aan de pianist die precies aanvoelde wat ik ging doen. Ik lees geen muziek en dan moet je wel eens fantaseren en dat ving hij prachtig op
De hele bar zat mee te lallen en er kwamen steeds meer mensen binnen
Ook Kees en Willem maakten zich verdienstelijk, als uitsmijters. Vooral Kees genoot ervan als iemand lastig werd. Hij ging dan naar de vent en zei hem te betalen en op te rotten. Spartelde deze tegen dan zorgde Kees er wel voor dat ie betaalde en dan werd hij de tent uitgemept
De marine had de leiding overgenomen en dat beviel iedereen heel goed
Als het laat werd vroeg de bazin ons of we trek hadden in iets te eten, op de hoek was een goed cafetaria waar ze hele goeie broodjes garnaal hadden. Dezen waren inderdaad goed. Het waren nog echte garnalen geen diepvries troep en de broodjes waren overdadig belegd
Dit hebben we volgehouden tot de laatste avond. Als het sluitingstijd was werden we met een taxi naar boord gebracht

Op de Zijpe

Ergens in deze periode heb ik ook op de Zijpen gezeten
Bootsman Feenstra (kale Jan ) was gezagvoerder. Verder zaten aan boord kpl.mach. Dirk van Driel - Timmerman Henk Postma - Mach. Bob Braakman en ik
kwmr Willem Gelens
Wij knapten allerlei klusjes op en vrijdags kwamen er mensen , vooral van de mijnendienst routineduiken. Een van de kopstukken die wel kwam was Ltz.2 Woudstra. Hij belde van te voren op en dit was dan altijd een verkapte opdracht om te zorgen dat alles er klaar voor moest zijn
Woudstra was een van de figuren die je wel in operettes ziet optreden, hij zong niet maar je werd blind van al het glimmende goud, de spetters vlogen er van af
Hij wilde altijd in het Amerikaans standaard pak. Dit was zonder twijfel het prettigste pak wat er was. Altijd ruim voldoende lucht zonder die zware helm op je eikel te hebben. Als wij wisten dat hij kwam dan kroop er onmiddellijk een van ons in dat pak. Hij kon dan nog kiezen uit het standaardpak wat zwaar was of uit het P-Pak wat gewoon een rot pak was. Hij haatte beide
Wij vonden hem niet zo sympathiek
Na vastwerken bleven wij altijd nog een tijd(je) aan boord hangen om een spelletje te pokeren o.i.d. met een biertje erbij.. De bootsman deed hier niet aan mee, ging op tijd naar huis
We zeiden thuis altijd dat we moesten overwerken maar dat begon op te vallen. De hele marine kwam op tijd thuis behalve wij Een paar van de echtgenotes hadden al gauw door waaruit ons overwerk bestond
Kale Jan kreeg het op zijn boterham want twee van de dames kwamen aan boord, bij hem reclameren. Hij moest er op letten dat wij 's avonds op tijd naar huis gingen en niet aan boord bleven “zuipen”
Tegen vastwerken kwam hij bij ons zitten, dronk een biertje met ons maar begon dan nagenoeg te smeken dat wij naar huis zouden gaan want anders kreeg hij weer op zijn lazerij
Uiteindelijk gaven hem zijn zin en bleven alleen maar een paar dagen aan boord

Het Zwanen meer

Om de e.o.a. redden lagen we afgemeerd  achter de mijnendienst. In het hol van de leeuw dus
Ook hier bleven we wel eens een avondje aan boord en hadden dan vaak oplopers. Het was gezellig.
We kregen als er op zo'n avond een paar uurtjes waren verlopen meestal honger maar eten hadden we niet aan boord en op de mijnendienst was niets te organiseren. Een van ons ging aan dek om overboord te pissen en riep ons. En ja, daar zagen we ons hapje statig voorbij zwemmen.7 Zwanen de trots van Den Helder. De beesten waren het basin binnen gezwommen terwijl ook wij daar lagen, beetje dom van ze.
Een van ons lag klaar met een klomplaars in de aanslag terwijl de anderen brood in het water gooiden om de beesten te lokken. Dit lukte wonderwel
Toen ze langszij afgemeerd lagen kreeg er een een klap voor kop met de klomplaars en werd binnenboord gehaald
Het was een heidense klus om het ding panklaar te maken maar uiteindelijk was het zover en wij kregen steeds meer honger tot het beest een tijdje in de pan lag en begon te stinken naar traan. Toen hij uiteindelijk gebakken was bleek het niet meer te vreten van de traan. Leek op een fles levertraan die we leeg zopen. Het beest gig dus terug zijn element in. De overige zwanen lagen nog steeds langszij en we kregen ze met geen mogelijkheid weg.
De volgende morgen lagen ze er nog en ze bleven de hele dag. Intussen had kale Jan een vracht veren aan dek gevonden en wij zeiden dat die met de wind aan boord gekomen waren maar hij geloofde er geen flikker van, en we kwamen er niet onderuit maar moesten het wel opbiechten
Iedereen wist dat er 7 zwanen moesten zijn en nu waren er nog maar 6 en die zaten bijna bij ons aan dek Dat viel op want het schijnt de gewoonte van die beesten om dat te doen als er een van hun maatjes de pijp uit is gegaan Ze blijven nog een tijd op de plaats van het gebeurde rond hangen
Wij moesten dus weg. Kale Jan zag inplaats van echtgenotes de politie en al dat gespuis aan boord komen (wat was erger) Met behulp van een maat die op het duikbedrijf zat gingen we verhalen naar Harses. Om daar te komen moesten we door de sluis en dan pas waren we min of meer veilig voor de beesten
Je kunt beter een kat slachten en eten . Is lekkerder en je hebt er niet zo'n rotzooi van

De Helikopter

Vlak buiten de haven donderde een helikopter te water met 4 mensen er in
Ook enkelen van ons zagen het gebeuren en dat maakte het zoeken eenvoudiger. We moesten naar buiten en gingen zoals de gewoonte was een olievlek opzoeken die we ,rekening houdend met de stroom nogal snel vonden. We gingen een end stroomopwaarts zoeken en hadden hem gauw te pakken. Er stond een sterke stroom en je moest behoorlijk verzwaard en zo snel mogelijk af dalen om niet als een vlieger achter het schip te zwabberen
Tegen de middag van de volgende dag hadden we de 4 mensen op het achterdek liggen onder een dekkleed
Ik had intussen een hap eten klaargemaakt , hutspot met een hoop spek erin. We barsten van de honger want het enige wat we hadden gehad in 24 uur was een snee brood
Intussen waren er een hoop officieren aan boord gekomen , vliegtuigmakers van zowel de luchtmacht als de marine en een hoop ,of alle hoge druk van het duikbedrijf. Die roken waarschijnlijk de foto jongens maar tot hun verdriet mochten dezen niet aan boord komen.
Het hele schip zat vol, ook ons verblijf maar we moesten toch ergens eten en dat gingen we ook doen, op het achterdek op een paar meter van de lijken. MEN vond het maar raar en onbeschoft wat wij deden en als we dan toch moesten eten moesten we dat dan perse dáár doen. Wij zeiden dat wanneer je honger had iedere plaats om te  e ten goed was
Een van ons vroeg waar zij de nacht hadden doorgebracht Op de kazerne of thuis was het antwoord. En hebben jullie iets gegeten ? Ja, natuurlijk
Het was geloof ik Henk die toen zei, wij hebben 24 uur lang helemaal niks te vreten gehad Dat gaf natuurlijk niets en we moesten of stoppen met eten of een andere plaats zoeken We gingen door met eten en ik zeg tegen die lui als wij nu niet eten dan kunnen we daarnaast gaan liggen
We warden gerapporteerd door een van de klootzakken en het rapport werd aan een van de duikofficieren gegeven Die zegt wat is dit, bekeek het rapport en verscheurde het ten overstaan van het hele zootje met de opmerking weten jullie wat het is om 24 uur in touw te zijn en in en uit dat kouwe water moeten om te duiken en dat zonder een hap eten Nee dat weten jullie niet want jullie hebben de hele nacht in je nest gelegen achter kaap kont.
Deze jongens blijven hier eten en wie het niet aanstaat die kan opdonderen . Deze duikofficieren had je ook maar ze waren betrekkelijk zeldzaam
Deze officier was , of ik moet mij al sterk vergissen, Ltz1 Huiskens. Een echte. Had ook nooit in operettes opgetreden.

Tot op de Bitter

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu