JAN JANSSEN - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

JAN JANSSEN

SOBATHOEK
Jan heeft een mooie bijdrage geleverd over Ons Den Oever
De Haven van Den Oever zoals hij nu heden 2016 is.

Klik op de foto voor zijn bijdrage te zien

Mijn naam is Jan Janssen ik ben bij de Marine gegaan toen ik 3 dagen 16 was in 1952 na de opleiding machinist. Ging ik naar de Soemba en heb daar nog mee gevaren , daarna heb ik de onderzeedienst aangevraagd en kwam ik op de Zwaardvis terecht geweldige Marine.... Ik heb de zomer opleiding duiker 2, 1955 af gemaakt samen o.a met Ari Burger - Willem Gelens – Toon Vroegrijk en andere we begonnen de opleiding met 55 man maar bleven over met een man of 15 daarna werd ik geplaatst op de mijnendienst een soort strafplaatsing voor mij maar gelukkig kon ik later naar de Putten in Hellevoet sluis toen daar de HrMs Keten arriveerde werd ik hoofd machinekamer en moest me zelf aan het werk zetten want personeel hadden ze er vergeten bij te geven,
Jan Boshamer was de seinmeester geloof ik en ook de heel aardige voor mij dan Bootsman Castricum , Bootsman Schakel was niet direct aardig te noemen maar ach , ook bootsman Piersma was daar als ik het goed heb.
 Ik speelde gitaar en heb zo het Sinterklaasfeest in Den Oever bij de Haan opgeluisterd met Willem, misschien kan hij zich dat herinneren het was het einde van de duiker opleiding.
Na de putten moest ik februari 1957 naar Nieuw Guinea, Biak en Manokwarie op de LCPR aldaar en ik ben met ontslag gegaan Oktober 1958 na wat fabrieken kwam ik bij Phillips Tilburg terecht als onderhouds monteur , en mocht na +/- 7 jaar na het verlaten van de Marine op herhaling naar Den Oever ik heb me suf gedoken daar , maar wel met heel veel plezier ik ontmoete daar kajoe Piet Zwart die als duiker bij Rijkswaterstaat werkte hij heeft mij uitgenodigd een jaar of 6 later om bij hem te komen werken ik sprong een gat in de lucht , ik werd weer duiker bijna op mijn 35e verjaardag , dat heb ik vol gehouden tot tot ik 50 werd.
Zo dat is het een beetje over mij veel lees plezier nog op de web-site.
Groeten Jan ex Machinist.1 Duiker 2


Toen mijn duiker2 opleiding er opzat in December 1955 ben ik zoals ik al eerder zei naar de mijnendienst over geplaatst dat was een verschrikking voor mij ik was 19 jaar en moest nog om 23.uur binnen zijn daar had ik grote moeite mee en kwam nog al eens te laat en vele met mij ik heb het gepresteerd om in 3 maanden tijd 3 x 21 dagen licht te krijgen dus als ik weer eens vrij was sprong ik net als een koe die voor het eerst weer naar buiten mocht ,  en de andere dag was het weer prijs , daarbij was er ook nog een onderofficier van politie een sergeant van de mariniers die mijn bloed wel kon drinken.
Al die tijd werkte in de Goedang van het duikbedrijf dat was wel leuk de baas was opperschipper Bakker die wel af en toe medelijden met me had en mocht ik af en toe mee als er weer iets gevonden werd  van minutie of wat er op leek.
Maar op een dag had hij wat anders voor mij , er was namelijk ergens een man , iemand van de KLM die zelf een duikset in elkaar had geschroefd  met spullen uit de cockpit denk ik, daar is hij mee onder water gegaan maar nooit meer uit zich zelf is boven gekomen.
Marine duikers hebben hem gevonden en het duiksetje van hem is in de Goedang terecht gekomen een paar onderzoekers wilde weten hoe het kwam dat die man het niet gered had en nu mocht ik dat uitproberen een beetje luguber vond ik het wel maar ik dacht hé hé ik mag een keer onder water maar dat was er niet bij, ze plakte mij dat spul op mijn rug en op mijn bek en moest ik met 2 emmers water de trap van het gebouw op en neer net zo lang dat ik in elkaar zou stuiken er zat namelijk een nog al lange adem slang aan dat set en ze dachten dat daar de fout zat ik ben nog nooit zo dikwijls de trap op neer gegaan als toen , in hoog tempo zeiden ze maar er gebeurde niets en ik werd niet eens bedankt of toch wel de andere dag mocht ik te water met P-Pak om een hamer die buiten boord was gevallen van dat minuten geld kon ik nog geen half biertje kopen.

Ik ben nu lekker bezig dus ga ik nog even door.
Samen met Rinus van Weimeren hebben we matroos Groen (een gesjeesde mach.) een beetje hard van de trap af gewerkt omdat hij zoals gewoonlijk lag te jennen het lijkt misschien laf maar we hadden allebei een flinke sloot bier op , als hij gewild had waren wij nergens geweest maar die vent was een lafbek en hij ging neer.
De andere dag moest ik al vroeg bij de divisie chef Mijnheer Verhoeven komen en ik was amper binnen begon hij te schelden en te griepen en zei dat ik er deze keer niet zo goed van af zou komen want Matroos 1 Groen lag in het ziekenhuis en had zoveel gebroken dat ik niet wist dat dat allemaal aan een lichaam zat en ik zou er nog wel van horen ik was toen echt bang dat ik mijn streepjes in kon leveren maar toen ik buiten kwam zag ik Rinus en vertelde dat Groen in het ziekenhuis lag , wel nee zegt hij ik heb hem net nog verrot gescholden hij mankeert niks, een pak van mijn hart dat wel , het leverde ons een dag of 7 verzwaard op en die zaten we uit in een cel bij de wacht samen in een hok met de deur open want we waren nog minderjarig
Gelukkig moest ik wat later weer bij Verhoeven komen ik dacht wat nu weer  en hij vertelde mij dat ik was over geplaatst naar de Putten ik moest daar heen want zo zei hij er waren er twee van mijn soort Arie Burger en Wammes die hadden het aanhangertje van muzikanten verstopt onder water en toen zei hij,dat ik het mocht  proberen op de putten onder bedreiging van Verhoeven die met een eind hout op zijn bureau zat te slaan als ik maar 1 uur strafdienst zou krijgen dat ik dan weer op de mijnendienst zou zitten ik heb na die tijd bijna geen bakkie meer gehad ...geloof ik
Gegroet Jonge lui  


Hoi Sobats
Toen ik op de Putten geplaatst werd was ik zo blij , dat ik mijn divisie chef wel kon kussen maar het was Verhoeven dus bleef ik alleen maar blij.
Nadat ik een vrij vervoer geregeld had bij de administratie kreeg ik ook een dikke enveloppe mee waar denk ik al het moois in stond over mij ,de andere dag naar het station waar de trein al stond te wachten, het was een lange reis naar Hellevoetsluis dus kwam ik daar na vast werken aan ik kon het bijna niet geloven maar daar lag de Putten het was laag water en het schip lag in de diepte en toen ik naar beneden keek stapte daar net, ik hou het netjes Bootsman duiker 2 Schakel aan dek ,  ik riep Boots hier ben ik u zult wel blij zijn maar dat liet hij niet blijken eerder andersom toen ik aan boord geklauterd was gaf hij mij.. geen vriendelijke klap op mijn schouder met die grote jatte van hem ik moest voor in want daar hoorde ik thuis zei hij , beneden kreeg ik wel een warm applaus en een bed en ik moest meteen mee toepen maar al vlug ging de koekoek weer met een ruk open en riep BOER Schakel  naar beneden dat ik zeker niet wist dat ik nog 3 dagen verzwaard had ik moest met mijn matras naar boven en hij duwde me met matras en al de stuurhut in ik dacht ach laat maar gaan , over een paar dagen begint mijn nieuwe leven.
Ik stond daar met het stuurwiel in mijn handen over het water te staren toen er boven mij een luik open ging en er een kist bier naar beneden kwam met de woorden verstoppen, ik weet niet meer waar ik hem gelaten heb maar ik was ontroerd wat een ontvangst geweldig, later kreeg ik de rekening en nam mijn ontroering een klein beetje af.
Mijn 3 dagen vlogen om en ik mocht elke dag onder water een trekkie maken door een gat in het ijs en het ging heel goed met mij ik maakte nieuwe vrienden en na een week of wat kwam de HrMs Keten dat zou mijn domein worden samen met Kajoe Piet Zwart en anderen werd het verblijfje op geknapt het werd prachtig en ik had het erg naar mijn zin.
Op een vrijdag avond was ik bij mijn vader in Tilburg stonden er s ’avonds een paar MP,s voor de deur met de opdracht dat ik de andere dag met de eerste gelegenheid naar Hellevoetsluis moest want er was een straaljager van de luchtmacht onderwater geparkeerd en zo zat ik de andere dag om 7 uur in de trein en dat werd voor het laatste eind  een tram, daar zaten al wat kornuiten onder aanvoering van Boshamer en Willem Nas en kreeg ik te horen dat de piloot nog in dat vliegtuig zat en dat ik die man er uit mocht halen ik deed net of het me niks aanging maar piste bijna in mijn broek en zo jende ze maar door op de Putten kreeg ik de opdracht de Keten op te starten dan konden we meteen weg inmiddels had ik gehoord dat de piloot gesprongen was met stoel en al dat was echt een opluchting.
Onderweg werd verteld dat we alleen de motor moesten bergen we gingen vissen en bij de eerste trek liep het spul zo vast als een huis, Jan Boshamer het pak aan en na een tijdje haalde we de motor boven water ik stond met mijn bek open naar dat ding te staren zo mooi hing hij in de strop we zijn terug gevaren naar de Putten en daar kregen we te horen dat alles boven water moest komen en dat ging gebeuren de andere dag op Zondag
We waren maar met een paar duikers , op Nas – Boshamer-Bootsman Piersma na, ik meende Kees Scherpenzeel en Piet Zwart en nog een waar ik de naam niet meer weet dat waren er vier met mij mee, ook Mijnheer Verhoeven was aan boord gekomen we haalde van alles boven vleugels wielen en nog hoop rommel zelfs het kleinste ding moest naar boven maar de romp van de straaljager werd maar niet gevonden
Mijnheer de Duik officier begon al te roepen dat we een stel klote duikers waren enz.
dus werd er besloten om met een net te gaan vissen er werd een zware ballast neer gelaten met het begin van het net er aan daar zouden we omheen varen er lag een tros op dek netjes opgeschoten en daar gingen we , het ging zo plotseling dat Verhoeven zijn poot in die aflopende tros terecht kwam en ik geloof dat het pijn deed want hij keek zo raar hij heeft de rest van de tijd met een stok gelopen we hebben hem niet meer gehoord maar de romp zat in het net , Willem Nas ging via het net naar beneden en vroeg wat later om een draad en na een tijdje konden we het ding optakelen er was een kleine davit met handtakel aan boord en we draaide mooi dat ding naar boven weer stond ik met mijn klus op dek en dacht ik moet nog heel veel leren want ook de romp hing harstikke recht in de strop , de Keten maakte wat slagzij maar dat was niet erg zeiden de kopstukken en toen we alles hadden vast gesjord gingen we weer op weg naar de Putten waar een vlot naast lag en daar hebben we de boel opgegooid.
Zo hebben we nog van alles beleefd soms lagen we Hoek van Holland dan weer in Vlissingen of Den Oever tot ik hoorden dat ik mijn laatste ander half jaar naar Nieuw-Guinea moest , het duiken was weer afgelopen
Via Biak ging ik na 3 maanden naar Manokwarie voor de dieselcentrale(heel Klein dieseltje) en de LCPR ,ook daar had ik het naar mijn zin  het was even wennen met zoveel Mariniers
Toen NIEUW GUINEA achter de rug was zat mijn 6 jaar er op , ik was net 22 jaar het echte leven begon pas ook het vaderschap.
al vlug speelde ik in een bandje gitaar en later ook tenor sax na 7 jaar moest ik op herhaling in Den Oever gelukkig weer duiken ik zei tegen Piet Zwart die er ook was en als duiker bij Rijkswaterstaat zat, als je me gebruiken kunt dan roep maar en dat deed hij na een jaar of 6/7 en ik was weer duiker en ging wonen in Den Oever
Bij Rijkswaterstaat  repareerde we sluisdeuren , kabels in de grond  spuiten etc. en we ruimde vliegtuig wrakken en ander dingen op uit het IJsselmeer ooit vonden we een speciale bom die gedemonteerd werd door de marine ( NAUTILUS ) De bom heeft bij de Goedang op de mijnendienst te kijk gestaan
ik heb gedoken tot ik 50 werd en ging toen met pensioen
Tot mijn 78 jaar heb ik in orkestjes gespeeld  ook wel voor de Marine bv De Mook en vliegveld De Kooi
ik woon nog steeds in Den oever
Gegroet Jan

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu