Offshore 01 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Offshore 01

WILLEM NA MARINE
                                                      OFFSHORE EEN


Sollicitatie Offshore

Het kantoor was op de Keizerlei was niet zo moeilijk te vinden. Het gebouw waarin het gevestigd was heette de "Antwerp Tower" Inderdaad een torenhoog gebouw.
Ze hadden vergeten mij de naam van de maatschappij te noemen maar na vragen aan de portier kon hij het mij vertellen. Het was Intermes. Toen ik eenmaal op de goeie vloer was kon het niet missen. de hele vloer was van Intermess. Ik was meteen zwaar onder de indruk. Ik wist toen nog niet hoeveel geld er omging in de offshore.
Ik stapte een van de vele deuren binnen, er waren heel veel deuren, en ik had natuurlijk de verkeerde maar dat was geen bezwaar. Toen ik zei waarvoor ik kwam werd ik naar de goeie plaats gebracht. De personeel chef was de heer Kees van Hooft. Ik moest maar gaan zitten en de eerste vraag was of ik koffie wilde. Natuurlijk maakte dat een prettige indruk want dat gebeurde niet zoveel.
Na een tijdje kwam er een tweede figuur bij, Rinus heette hij. Hij was assistent van de hoofd inkoper. Ze vroegen mij het hemd van mijn kont over mijn vorige bazen en dat waren er niet zoveel. De marine - Italie en de bagger en dan nog de machine fabriek waar ik een tijdje gewerkt had. Nadat zij met zijn tweeen overlegd hadden kwamen ze met twee verschillende banen op de proppen, Kees wilde mij als "barge foreman" hebben maar Rinus als "Store keeper" Ik wilde graag de baan als "barge foreman" maar i.v.m. het ongeval met mijn rug was ik daar een beetje bang voor dus koos ik voor "store keeper"
Toen begonnen ze over het salaris en dat was zodanig hoog dat ik daar niet over hoefde te denken
Bovendien kwamen daar nog bepaalde toeslagen bij. In mijn gedachten was ik al een huis aan het bouwen, waar dan ook.
Daarna kwamen ze met de werktijden. 12 uur op 12 uur af. Dat was niets ongewoon en ik was er aan gewend. Wel was een torn 3 maanden aan boord een maand verlof. De reis dagen gingen van het verlof af. Dit was wel iets wat ik met Tiny moest overleggen voor de goeie gang van zaken. Mijn besluit stond al vast. Ik vertelde ze dit en vroeg of ik een uurtje bedenktijd had. Ik zei ze dat Tiny beneden zat te wachten en er werd direct iemand van de dames naar beneden gestuurd om haar en ook Henk Jan op te halen.
Na nog meer koffie en een coca cola voor Henk Jan lieten ze ons alleen en zodat we konden overleggen. Na 5 minuten waren we akkoord en ik riep ze terug om te vertellen dat ik het aannam
Ik kreeg twee weken de tijd om ontslag te nemen bij Bos Kalis en om mij klaar te maken voor de reis naar Trinidad Ik kreeg meteen een voorschot uit betaald voor de nodige inkopen en om de eerste 3 maanden te over bruggen.. Ik had nog nooit zoveel geld in mijn zak gehad en het was allemaal van mijzelf.
Na nog een tijd met Rinus over het werk als store keeper (hij werd mijn directe baas) gingen we Op dezelfde Keizerlei, vlak bij het kantoor zat een Chinees restaurant waar we de nieuwe baan gingen vieren. We hadden niet verwacht om zo'n goeie Chinees in Belgie te vinden,
Hierna gingen op huis aan. We waren nog maar net buiten Antwerpen toen ik ziek werd. zo ziek als een hond. Ik kon niet meer rijden en moest geregeld overgeven. Ik weet niet of het van het eten kwam of van de spanning. De volgende dag ging ik naar de dokter die de bagger vertegenwoordigde en ik moest een week plat. Dit kwam erg ongelukkig uit want ik moest ook ontslag vragen
Ik ben twee dagen later toch naar boord gegaan (gelukkig lag de Mersey binnen) en heb de zak genomen. De kapitein vond het erg jammer maar toen hij het salaris hoorde gaf hij mij groot gelijk.
Na dat ik mijn persoonlijke spulletjes had gepakt ging ik meteen weer naar huis en plat.
Gelukkig begon ik na een dag of wat op te knappen. Ik kon moeilijk mijn nieuwe baan beginnen met "ziek thuis zijn".
Ik belde het kantoor in Antwerpen, naar Kees van Hooft de personeel chef en vertelde hem dat ik binnen een paar dagen weg kon. Ik moest nog het een en ander aan plunje kopen. Hij zou mij opbellen met alle vlucht gegevens en dergelijke. Het zou waarschijnlijk zeer snel zijn, binnen een paar dagen. We gingen mijn koffer pakken een dat was niets te vroeg want de volgende dag al werd ik gebeld of ik er klaar voor was.
Ik moest over twee dagen vertrekken. Dit bleek normaal te zijn in de Offshore. De ene dag wist je nog van niets en de volgende dag zat je in het vliegtuig. Je moest dan ook altijd je adres achterlaten op het kantoor als je eens een paar dagen in je verlof ergens heen ging.
De reis ging via Londen naar Port of Spain de hoofdstad van Trinidad . Het was een lange vlucht maar het eten was in die tijd gelukkig nog behoorlijk.
Op het vliegveld in Port of Spain werd ik opgewacht door de agent van de maatschappij die mij meteen naar het hotel bracht. Hij zou mij de volgende dag op komen halen om met de helikopter naar boord te gaan. Ik heb sinds die tijd in vele hotels gezeten maar geen een zo goed als dit hotel, Het "Kapok" hotel. (het bestaat nu nog). Alles, ook het eten , was er beter als b.v. in het Hilton waar we ook wel eens
over nachten.


De volgende morgen werd ik opgehaald om naar de helikopterhaven te gaan. die stond aan het andere uiteinde van het eiland, een paar uur rijden. We reden over een weg die dwars door de cocos palm plantages liep. De agent vertelde dat deze weg in de tijd dat de cocosnoten van de boom vielen deze weg vaak afgesloten werd. Het waren inderdaad grote dingen en ze vielen van een erg grote hoogte.
Op weg naar de helihaven kreeg ik het gevoel of ik weer op Curacao zat. Dit kwam ook al omdat de mensen hetzelfde uiterlijk hadden en vol leven zaten. Een wel erg groot verschil was de begroeiing deze was hier veel uitbundiger en ook veel mooier. De cocos palmen groeiden tot in de zee.
Tot wat ik er nu van gezien had was het een prachtig eiland en dat is voor mij altijd zo gebleven.
Op de helihaven stonden al een paar mensen te wachten die ook naar de Ocean Builder moesten.
De helicopter stond al met draaiende wieken te wachten en we konden instappen. Ik mocht naast de piloot zitten als ik overal met mijn handen zou afblijven. De piloot was een Amerikaan die een paar termen in Viet Nam had gemaakt. Deze mensen konden lezen en schrijven met die krengen.
Later bleek dat bijna alle piloten die in dat gebied vlogen Amerikanen waren die in Viet Nam hadden gediend. Dit was iets waar nooit over gesproken werd.. Zeker was dat ze daar minder prettige dingen uit hadden moeten voeren
Dit interesseerde mij op dat moment niet als hij er meer voor zorgde dat we niet naar beneden donderden

Kraan Ocean Builder 1 2000 ton hefvermogen. Boomdraad 6000 mtr lang



 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu