Offshore 02 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Offshore 02

WILLEM NA MARINE
KRAAN BLOK. GEWICHT VAN HET BLOK, 82 TON. LENGTE BOOMDRAAD, 600
KRAAN BLOK. GEWICHT VAN HET BLOK, 82 TON. LENGTE BOOMDRAAD, 600
                                                              Offshore 02

Het was mistig maar na niet al te lande tijd zagen we de Ocean Builder liggen. Ik had al gehoord dat het een groot ding was maar dit had ik niet verwacht. Het eerste wat we zagen was de kraan.
Deze kraan, een "American Hoist" had een lift vermogen van 2000 ton en was hiermee het eerste schip ter wereld met zo'n grote kraan
Het was een oude tanker die omgebouwd was tot Kraanschip / pijpenlegger

Vanuit de lucht gezien leek het dek waarop wij moesten landen maar erg klein en ik wilde aan de piloot vragen of hij wel zeker was dat we daar moesten zijn maar toen we dichter bijkwamen zag ik dat er een grote " H " op het dek geschilderd was en was ik een beetje meer gerust gesteld.Toen de deur van de "chopper" open ging sloeg ons de warmte tegemoet een op het dek stonden een stuk of wat mensen ons op te wachten. Wat voor hen het allerbelangrijkste was. of hun aflossers wel aan boord was gekomen. Na drie maanden aan boord te zijn geweest was het verlof inderdaad het belangrijkste.
Ik werd ook opgewacht want er kwam iemand op mij af met de woorden, jij moet Willem zijn
Ik viel nogal op en dat vooral door mijn grote baard. Hij maakte zichzelf bekend als Joop. Hij was een van mijn collega's
Als bagage had ik een koffer en een weekendtas en Joop pakte meteen mijn koffer. We gaan eerst naar onze hut om je spullen neer te zetten zei hij. In "onze" hut aan gekomen
moesten we nu eerst maar een biertje nemen

Ik dacht dat alle vormen van drank verboden waren in de Offshore, Denk jij dat ik hier dan aan boord zou zitten zei Joop. Het bleek dat er bier in overvloed was en de rest was niet zo moeilijk te organiseren. Dit bier werd aan boord gebracht door "suppliers" Als je eenmaal de opvarenden van deze schepen kende namen zij voor je mee wat je wilde. Dit ging zeker op als je in de "Warehouse" werkte. Vaak kwam de kapitein oplopen, dan had hij iets nodig. Een paar shackles, een stuk touwwerk, verf of wat dan ook . Dit was een ruilhandel. Hij nam alles voor ons (de store keepers) mee wat we wilden. Het mes sneed dus van twee kanten en voor ons koste het niets en voor hem nagenoeg niets want de drank op Trinidad was nagenoeg gratis en datzelfde gold voor de drugs. Het laatste wilden wij niet en ik geloof niet dat er iemand van ons gebruik van maakte
Joop had een grote moeilijkheid, sprak geen woord Engels of wat dan ook . Zeker in de Offshore waren Engels en Spaans de twee belangrijkste talen.. Hij vroeg mij of ik Engels sprak en toen ik dat bevestigde vroeg hij mij ook of ik mij dan met de administratie wilde bemoeien. Het hield niet veel in, volgens hem maar daar zou ik wel achter komen Via zijn maat Jan van Meekeren die als electricien op de Ocean Builder zat was hij in de offshore terecht gekomen. Joop vertelde mij dat hij had moeten ontsnappen uit Nederland om dat hij grote moeilijkheden had met allerlei instanties Hij zei, ik kon kiezen uit twee mogelijkheden, of het vreemdelingen legioen of de Offshore en toen heb ik het laatste gekozen want dat verdiende veel beter.
Na een tijdje zei hij, nu gaan we even naar Roel. Roel was de kapitein (Roel van Beusekom)
Omdat bakken zoals de Ocean Builder. na een job geklaard tre hebben veel al naar "ergens ter wereld" gestuurd werden was er altijd de volledige bemanning zoals op elk normaal varend schip dus Kapitein , Stuurlui en Machinisten
Ik persoonlijk vond dit prettig. Je kon eens ergens anders over praten Na al die jaren bij de marine was het voor mij nog steeds een beetje moeilijk om zo joviaal te zijn maar ze zouden zich hier te pletter schrikken als je ze met kapitein of welke titel dan ook aan zou spreken.
Roel was iemand waarvan je je niet in kon denken dat je hem ooit in dit soort werk zou tegenkomen. Roel was een heer . Hij zou nooit iemand openlijk op zijn donder geven. Als het nodig was liet hij de misdadiger bij zich komen in zijn hut.
Iedereen van hoog tot laag en van welke nationaliteit dan ook had respect voor hem. Ik ben hem later weer tegengekomen en hij was gelukkig niet veranderd.
Roel stelde voor om met z'n drieen te gaan schaften dan kon hij mij meteen voorstellen aan enkele andere mensen. Toen ik al het eten zag was ik stomverbaasd. Ik had nog nooit zo'n overvloed en varieteit gezien. Ik vroeg of het de een of andere speciale dag was maar nee, het was een normale werkdag en heel normaal eten. Het enige wat ik nooit heb kunnen vergelijke met wat dan ook was de rijsttafel en dergelijk eten bij de marine. Dat was niet te overtreffen en dat wist ook iedereen
De locale werknemers hadden hun eigen schaft lokaal en hun eigen soort eten hetgeen ook erg goed was Na dat we ons "volgevreten" hadden zei Joop, nu gaan we naar de hut want daar zitten zeker al mensen te wachten, Dit was inderdaad zo. Het hiog - zat en lag al vol met mensen. We hadden twee stoelen in de hut maar daar moest iedereen van af blijven, Deze stoelen waren voor ons bestemd De oplopers waren over het algemeen altijd dezelfde mensen.
Als je als "vreemde" binnen wilde komen dan werd er wel van deze figuur verwacht dat hij toestemming vroeg en ik heb een paar maal mee gemaakt dat deze toestemming geweigerd werd. Het weigeren van iemand was altijd met redenen omkleed. Het gebeurde niet zomaar. Dit was iets wat ik op alle schepen waar ik opzat heb meegemaakt en voor de betreffende persoon was het erg onprettig, Het was zoiets als het dood zwijgen van iemand. Als het weigeren van iemand als oorzaak had dat hij de zaken op een schip niet helemaal doorhad dan was er niets aan de hand, hij werd later wel geaccepteerd. Als het als oorzaak had een rottig karakter dan was het voor hem een bekeken zaak en kon alles wel vergeten
De enige oplossing was dan dat hij de zak nam of met ander soortgelijke vrienden kontakt zocht zodat ze "gezellig" samen konden kankeren en zich op alles en iedereen konden afgeven.
Deze visites wisselden van hut om de zoveel tijd. De bezoekers namen drank mee en deze drank was niet alleen bier maar voor elk wat wils. Wijn of iets dergelijks was er natuurlijk niet, dat was voor flikkers , Iedereen begrijpt dat het leven in de Offshore een afmattend leven was, Het was wél gezellig.
Na "het feest" pakte ik mijn spullen uit, iets wat ik nog steeds niet gedaan had. Joop zou de "dag shift" nemen, deze was van 12.00 to 24.00 uur en ik de "nachtshift" die van 24,00 tot 12.oo uur was 's Nachts was het rustiger en op die manier kon ik beter weg wijs worden in alles wat er gedaan moest worden en bovendien kon je beter in de nacht beginnen als in de middag. Als je 's middags vanuit de Airco in die bloedhitte kwam dan was het of je een klap voor je hersens kreeg.
Het was niet nodig dat Joop mij kwam porren, ik was al ruim van te voren in de store want er was natuurlijk nog wel het een en ander uit te leggen. In gedachten had ik de store een beetje vergeleken met b.v. het kabelgat op een van de kruisers. Dit vergelijk ging helemaal mank. De store op de Ocean builder besloeg de hele ruimte in der de brug opbouw op het voor schip en daar kwam nog bij dat al het "zware" materiaal zoals hijs materialen en zware shackles in het ruim opgeslagen waren. Later kwamen daar nog de las electroden bij. Dezen kwamen in een speciaal daarvoor gebouwde ruimte. De temperatuur en de vochtigheids graad moest altijd het zelfde zijn.
Warm en droog.

Toen Joop mij vertelde wat er aan de hand was vroeg ik hem of er van al de materialen een voorraad lijst was opgemaakt. Hij keek mij aan of hij het in Keulen hoorde donderen Hij zei, daarom heb ik jou gevraagd om de administratie te voeren. Het kwam er op neer dat ik dus helemaal van nul moest beginnen. De volgende dag belde ik meteen het wal kantoor waar o.a. Rinus van Klingeren zat en vroeg hem of hij dergelijke gegevens had. Hij had ook niet veel maar ik kon in ieder geval beginnen.
Gelukkig had ik als hulp een Spanjaard Fransico die er behoorlijk wat van af wist. Hij kende wel zo'n beetje alle materialen en kon mij vertellen wat er het meest gebruikt of verbruikt werd.
Ik had Rinus gevraagd om mij een partij dikke boeken kon sturen waarmee ik kon beginnen ze zaken bij te houden (waar mogelijk) en inventaris lijsten op te maken. Binnen een paar dagen kreeg ik het spul aan boord met de helicopter met het verzoek van Rinus of ik hem , als ik iets klaar had,de gegevens op wilde sturen want ook hij kwam in de ellende.
Ik vroeg aan Joop waarom de "derde" storekeeper er niets aan gedaan had. Joop zei dat die geen tijd had want hij had de een of andere schriftelijke cursus waar hij mee zat te rotzooien.Ik zou het wel merken.Volgens Joop was deze "derde" storekeeper geen blijvertje want hij kon niet zo lang van huis zijn en wat nog wel het ergste was. hij was een klootzak want hij zoop ook niet. Met de chopper waarmee ik aan boord kwam ging deze man met verlof.

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu