Offshore 04 - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Offshore 04

WILLEM NA MARINE

PLATFORM BOUWEN BIJ TRINIDAD
OFFSHORE  4

Joop ging de nacht shift in wat gebruikelijk was maar ik had ook wel genoeg van deze shift na twee maanden
Het hield tevens in dat we weer een  “ welkom aan boord feest hadden” Het was als vanouds, vochtig en gezellig. De liter jenever die Joop voor mij meegenomen had was al gauw leeg.
De nummer drie ging in een andere hut wonen waar Joop en ik erg blij mee waren. In deze periode dat we met 3 man aan boord waren werd alles erg makkelijk voor ons. Joop vond dat ik maar door moest gaan met de administratie en dat was een goed idee. Ik kon nu alles in een maal afmaken.
Joop ging door met het maken van inventaris en we begonnen met een van de belangrijke artikelen, de las elektroden. Ik ging samen met Francisco het hok binnen waar het hele spul opgeslagen was. Niemand wist wat we aan elektroden aan boord hadden. Vóór het schip uit Nederland vertrok waren van iedere maat en iedere soort grote partijen aangevraagd .Er waren meer als 1000 verschillende pakken aan boord. Ik haalde er de lassers voorman bij en vroeg hem of hij wilde kijken wat we wel of niet nodig hadden. Hij haalde er een paar van zijn mensen bij en ze trokken alles van de stellingen en begonnen het hele spul terug te leggen, soort bij soort en maat bij maat. De elektroden die we nooit zouden gebruiken werden apart gelegd, die konden we wat hem betrof overboord donderen. Dat was een heel goed idee maar ik vroeg toch maar eerst aan Horace of hij eens wilde kijken. Deze was het grotendeels met de lassers voorman eens. Dit hebben we dus ook beetje bij beetje gedaan. Er ging voor kapitalen over de muur.
Ik heb geloof ik al gezegd dat het elektroden hok in het ruim gebouwd was met zijn nodige droog en verwarmings installatie. Dit was een heel eind naar de store en de jongens sjouwden zich de koorts om de elektrodes boven te krijgen
We lagen in afwachting van de komst van een Jacket (een jacket is de fundatie voor een op zee te bouwen platform). Dit ding moest ik geloof uit Galveston komen. Tot dat het jacket aankwam was er niet zoveel te doen en ik zei tegen Joop, dit is de tijd om het een en ander voor elkaar te krijgen. Wat wil je nu weer doen was zijn vraag. We moeten er nog een kast bij hebben voor de elektroden die we nodig hebben op een job vertelde ik hem en die moeten we laten bouwen hier, in de store. Bovendien kunnen we dan beter controleren wat er uit gaat. Ik had het al een beetje uitgemeten en er was ruimte genoeg. Joop vond het weer een goed idee. Het maakte het leven voor iedereen gemakkelijker en we hadden veel meer grip op de zaak. Ik zou het niet graag meegemaakt hebben dat we midden in een job bepaalde belangrijke elektroden te kort kwamen. Dat was een ramp geweest.

Ik ging eerst naar de electricien om te vragen of hij er eventueel een verwarming en droog installatie in aan zou kunnen brengen. Dat was helemaal geen probleem. Hij had de nodige onderdelen in voorraad Van hem ging ik weer naar de lassers voorman en vroeg hem of hij het zou kunnen fiksen. Ja, natuurlijk kon hij dat. Nu moest ik nog naar de twee belangrijkste figuren want daar was alles van afhankelijk. Roel en Horace
Roel maakte er geen probleem van en Horace liet me alles uitleggen. Toen hij hoorde dat er ook een verwarming en droog installatie zouden worden aan gebracht was hij het er ook mee eens.
Samen met de lassers voorman en Joop hebben we er een tekening van gemaakt en de bouw kon beginnen. Binnen een week stond het hok er. Joop had het binnen en buiten geschilderd. Er bleef nog flink wat ruimte over die we konden benutten om andere las materialen op te bergen.
We waren juist op tijd klaar voor de volgende job. Het Jacket was aan gekomen. Nu ging ik dingen zien en meemaken die ik nog nooit eerder meegemaakt had. We gingen een platform bouw vanaf de bodem tot het topje van de toren.
Ik ga dit niet helemaal beschrijven want dat zou echt te veel zijn maar het is wel heel interessant werk. Het is zelfs zo dat ik bepaalde dingen voor onmogelijk had gehouden tot ik het zag gebeuren.
Ik ging wél lijsten klaar maken wat we op de job verbruikten. Dit verbruik was erg groot. Als er b.v. iets viel dan viel het niet op dek maar in zee en was weg. Dit gebeurde nogal eens met ketting takels – blokken en kleinere shackles.
Het verbruik van álle materialen was enorm groot en zeker voor mij die dit nog nooit meegemaakt had. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik in mijn jaren bij de marine en op de bagger samen niet zo'n groot verbruik heb meegemaakt als tijdens een week bij het plaatsen van een platform. Een magazijnmeester bij de marine had na een dag of twee een hart infarct gehad
Ik had intussen lijsten klaargemaakt van alle materialen die belangrijk waren. Deze lijsten maakte ik op met de hulp van de Toolpusher- lassers voorman - elecricien  en ga maar door. Ik was er alleen nooit uit gekomen. Ook van deze lijsten liet Rinus een hoop copy maken. Als een van de lijsten vol was werden ze meteen naar de wal gestuurd en uitgetypt waarna er een teruggestuurd werd naar de toolpusher en een naar de store.
Ook Joop zag gelukkig het nut in van dergelijke papieren. Als er op zijn shift een partij papieren voor de store aan boord kwamen dan opende hij zelfs de envelop niet. Hij liet het hele spul ingepakt tot ik op shift kwam . Dat stomme Engels snap ik de kloten niet van waren altijd zijn woorden. Dat was erg jammer, minder voor ons als voor hemzelf.
Je kwam er iedere dag meerdere malen langs, grote moppen metaal. Dat waren de heihamers. We hebben allemaal wel eens aan de wal zien heien maar ik had er geen idee van hoe dat op zee gebeurde.

Alleen de mensen die al eens eerder op een kraanschip hadden gezeten konden er iets van vertellen maar dat waren er niet zoveel.
We kwamen er heel gauw achter. Ik lag op mijn tampatje toen het feest begon. Ik werd waker van een onmogelijke hoop lawaai en trillen van het schip. Het heien was begonnen. Wat een ellende. Aan slapen viel niet meer te denken dus ging ik maar aan dek kijken. Zoals alles op die schepen was dit ook een indrukwekkende geschiedenis vooral wanner de grote kraan een heihamer, die verscheidene tonnen woog, van dek oppakte en op de paal zette. Het heien gebeurde ook door middel van stoom wat een soort metalen blok op en neer bewoog dat op zijn beurt weer op een houten blok mepte. Deze houten blokken waren van een speciale houtsoort die alleen maar op bepaalde plaatsen ter wereld verkrijgbaar was. Zij moesten betrekkelijk snel verwisseld worden voor nieuwe blokken. Als de eerste paal tot op een bepaalde diepte geheid was werd hij afgestopt en werd er een volgende paal op gelast. Dit ging zo door tot het geheel op een bepaalde diepte was.
Dit lassen werd gedaan door de pijp lassers en iedere las werd doorgelicht    om de las te controleren. Het was een ellendige job voor deze lassers. In dit gebied van  Caribbean staat altijd een hoge deining en dus waren die mensen altijd zeiknat. Het was een heel goed betaalde job maar het was ook heel veel afzien. Het was geen baan voor het leven.
Het platform waar we nu mee bezig waren bestond uit twee delen van zes poten  dus in totaal 12 poten. Een grote job dus.
Als het heien klaar was werd de rest op gebouwd. Het laatste was de Toren. Hiervoor kwam een speciale groep mensen over uit de States Dezen werkten zonder enige beveiliging en als je ze op en af die toren zag klauteren hield je je hart vast.
Na een paar dagen wende je ook een beetje aan het lawaai en als je er voor zorgde dat je genoeg vloeistof binnen kreeg voor je ging pitten dan ging het wel.
Joop en ik zaten in de store toen we een chopper hoorde landen waar we verder niets bij dachten want het gebeurde vele malen per dag. Even later kwam Rinus de store binnen met nog iemand die wij niet kenden. Zij hadden de armen vol met pakken en pakjes. Allemaal papieren en spul voor de store en nog een klein pakje voor ons persoonlijk, twee flessen rum. Wel bruine rum natuurlijk want die witte troep zopen wij niet.
Hij stelde de andere man voor. Dat was Theo de nieuwe store keeper. Dit was voor ons volkomen onverwacht en Rinus zei we hebben er niet eerder over gesproken omdat we er zelf niet zeker van waren. Theo kwam prettig over. Hij was niet bepaald tropisch gekleed. Had dikke europese kleding aan.. Joop gaf hem meteen een paar overalls en schoenen en nam hem daarna mee naar de hut.
Ik vroeg aan Rinus wat de bedoeling was met de derde man. Rinus ging hem voorstellen dat hij meteen naar huis kon.

Dit was dus ver voor zijn tijd maar hij kreeg zijn salaris uit betaald en hoefde de reiskosten niet te betalen. Natuurlijk nam nummer drie dit voorstel aan. Had hij dat niet gedaan dan had hij onmiddellijk de zak gehad , geen vol salaris en had zelf de reiskosten moeten betalen.
Gelukkig waren we van die vent af.
Verder had Rinus alle gevraagde papieren bij zich. Toen hij zag wat we hadden gedaan was hij er erg gelukkig mee, nu kon hij ook beter uit de voeten. Hij zei dat ik i.v.m. het aanvragen van verbruiksmaterialen er maar vanuit moest gaan dat veel van deze voorraden op nul stonden.
Dit kwam goed uit, nu hadden we een beetje speelruimte.
Joop kwam weer terug in de store met de mededeling dat Theo een van die figuren was die zonder lul naar de hoeren ging. Hij had zijn koffer vol met sex blaadjes maar plunje zat er nagenoeg niet in. Hij vroeg Rinus of ze hem (Theo) geen voorschot konden geven en daarvoor zo snel mogelijk de nodige plunje aan de wal te kopen en het ook zo snel mogelijk naar boord te sturen. Rinus vroeg aan Theo wat hij nodig had maar daar hoefde Theo niets op te zeggen. Joop maakte wel voor hem uit wat hij nodig had
Theo was een viespeuk. Joop of ik moesten hem iedere dag aanzeggen dat hij onder de douche moest en schone spullen aan zijn reet trekken. Tot  zijn nieuwe spullen aan boord kwamen had hij niets om aan te trekken. Joop gaf hem een paar sokken en een pendek en moest hem min of meer een order geven om een douche te nemen. Hij wilde de spullen van Joop aantrekken zonder te douchen en zei waarom moet ik douchen ik heb nog helemaal niet gewerkt.
Toen Rinus aan boord kwam met het nieuwe ondergoed en sokken zei ik hem dat we met zijn vieren, hij – Joop – Theo en ik eens moesten praten over de toestand. Toen ik Joop af ging lossen zei ik hem en Theo om even te wachten omdat Rinus iets te zeggen had en ik vertelde hen ook waarover het ging. Was dat nou nodig vroeg Theo waarop Joop zei ja, dat is zeker nodig en Willem en ik gaan Rinus voorstellen dat ze voor jou een ander zoeken als je niet heel snel verandert.
Rinus kwam binnen en viel meteen met de deur in huis. Theo er is mij gezegd dat jij een viespeuk bent war ik overigens al door had maar ik hoef niet met jou een hut te delen en dat moeten Joop en Willem wel. Als jij niet heel snel anders gaat doen dan ga je bij de negers slapen. Joop zei daarop dan flikkeren de negers hem op een nacht overboord want ook die zijn veel schoner op zichzelf als hij. Dan is er nog één oplossing zei Rinus, als ik nog eenmaal klachten over jou hoor dan krijg je de zak.
Theo heeft zich een tijdje als mens gedragen maar het is altijd een ellende gebleven tot Joop en ik naar de kapitein, Roel, gingen of die ergens nog een hut had .Roel wist al wat er aan de hand was en Theo ging naar een andere hut.
Wat Theo wel in zijn koffer had aan plunje was een dikke badmantel en een paar (zoals Joop ze noemde) trijpen pantoffels.

Voorlopig even het laatste over Theo. Hij beging al meteen de grootste doodzonde die mogelijk is aan boord van ieder schip over de hele wereld. Hij loste Joop een kwartier te laat af en kreeg natuurlijk behoorlijk op zijn flikker van Joop en van mij. Ik zat nog een tijdje te ouwehoeren met Joop en zei na verloop van tijd ik ga mij douchen en schaften . Dan ga ik mee zei Theo want ik heb nog niet geschaft waar op Joop tegen hem zei, dan had je eerder je nest uit moeten komen. Om zes uur kun je gaan eten.
Joop heeft hem toch maar laten gaan om een paar sneden brood te halen. Hij kwam terug met brood en een handvol karbonades waarvan hij Joop een aanbood maar die moest het niet. Joop zei later, waar die vent met zijn poten aangezeten heeft moet ik niet ik wil ook mijn sokken niet terug.
Het leven op zee kan hard zijn en dat zeer zeker als je je niet aan bepaalde regels houdt. Je moet er dan rekening mee houden dat je op de e.o.a. manier afgestraft word.
In een van de brieven die ik van Tiny ontving schreef ze dat ze contact had gehad met iemand die, via advertenties in de krant, bemiddelde in de verkoop van plots of huizen in Spanje, Ik vroeg haar die man uit te nodigen voor een gesprek als ik thuis was Dit was voor elkaar en of ik even wilde bellen wanneer ik thuis was.
Mijn verlof zat er aan te komen en ik hoefde deze keer niet bang te zijn of mijn aflosser er in zat want die was al aan boord
Ik haalde nog net op tijd de chopper want ik moest zo nodig nog even een biertje drinken met Joop en dat werden natuurlijk meer als een. Als bagage had ik alleen een weekend tas en die was meer bestemd voor het gebruik als ik weer terug naar boord ging als wanneer ik naar huis ging. De tijd van souveniers kopen had ik achter mij gelaten.
Eindelijk na drie maanden zag ik weer hoe een boom of struik er uit zag.




 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu