Sanfrancisco - Zeeuwse-Navy-Seals

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Sanfrancisco

WILLEM GELENS 1

                                                                                                                                        01 - 4

NEW YORK - SAN FRANCISCO

Het is onmogelijk om ook maar iets te vertellen over New York als je daar ongeveer 'n week bent geweest. Alles was ontzettend groot, ontzettend druk, ontzettend lawaaierig en ontzettend smerig.
Het was ook ontzettend indrukwekkend
Dit is het enige zinnige wat ik er over kan vertellen. Ben er nog een paar maal terug geweest, niet in marine verband maar ook nu kan ik er nog niet meer over  vertellen
We gaan dus naar, wat voor mij een van de mooiste steden is die ik gezien heb

SAN FRANCISCO

Het is voor mij altijd "De Stad" gebleven. New orleans was het v.w.b. de muziek en het eten
San francisco voor de prettige mensen , de gezelligheid de gastvrijheid en de héél mooie omgeving
We werden gehuisvest op de marine basis Treasure Island Dit lag in de baai ongeveer in het midden tussen San Francisco en Oakland op een steenworp afstand van de Alcatraz gevangenis.die nog steeds als zodanig in gebruik was.
Het was ALLE scheepvaart ten strengste verboden om, ik geloof , binnen een mijl akfstand te komen
Met de commandant die we nu hadden hoefden we ook niet bang te zijn dat we daar werden opgesloten.
Ook hier moesten we wachten tot ons schip zou binnen komen en dat wachten kon ons niet lang genoeg duren
Als we de wal opgingen moesten we met de trein die via de Oakland San francisco bay bridge reed
Het kon geloof ik ook met de bus. In ieder geval was het maar een klein eindje en je kwam midden in de uitgaans wereld terecht.. Een van de eerste dingen die we zagen  was de tram die op de eindpunten met de hand omgedraaid moest worden
Natuurlijk moesten wij zo nodig helpen met dat ronddraaien maar we duwden altijd te hard . Wij maakten er een soort kermis attractie van
Al gauw hadden we weer onze stamkroeg gevonden. Dit was de "Blue Lamp" Een gezellige en mooi ingerichte bar met een grote vleugel en een echte pianist
De pianist speelde zo ongeveer alles wat wij vroegen en het verbaasde hem dat we nogal wat muziek kenden. De krukken rond de piano waren altijd door ons bezet en iedereen liet ons begaan. Er kwamen daar gelukkig geen US Navy mensen en ook van ons mensen waren wij de enigen.
Op een avond kwamen we binnen en alle gasten waren gekleed in voor ons vreemde kledingstukken. Als piraat , met maskers op en ga maar door. Wat bleek, het was Halloween,
31 oktober
Al gauw was ik mijn pet kwijt, een van de dames wilde deze graag dan kreeg ik haar hoed, een vuurrood geval . De ruil ging natuurlijk door. Toen het feest een beetje afzwakte werden we uitgenodigd door de dame met mijn pet en haar echtgenoot om mee te gaan eten in de Chinese Quarters. Het was een goei hap. Daarna moesten we met hen naar huis vvor een afzakkertje.
Dit werd weer eten en drinken , een hoop van beide
Het was nog niet de tijd van tapes en Cd's maar nog de grammofoon platen. Er lag een grote stapel platen naast de Pick Up
Er werd een plaat opgezet die ik wel mooi vond en ik ging kijken wat de titel was. Na een paar maal met mijn hoofd met de plaat rondgedraaid te hebben om te zien wat het was werd ik zo duizelig als de pest en viel om, dwars door de stapel platen. Alles naar de kloten
Wij lapten iedere cent die we hadden om enigszins de schade te betalen maar dat werd absoluut niet geaccepteerd, het was feest. Ze zouden zich beledigd voelen.. Om toch maar iets te zeggen zeiden wij toen dat wij ons beledigd voelden als ze het niet aannamen maar we hadden alwel het geld weer in ons zak gestopt We konden weer een avond stappen
Het was intussen klaarlichte dag geworden en we kwamen uren te laat op de basis, ik nog steeds met de rode hoed op maar wel met mijn pet in mijn zak.
Toen we de barrak binnen kwamen zaten de commandant en de bootsman op ons te wachten
De commandant vroeg hoe het was geweest . Hij wist van het Halloween gebeuren en was waarschijnlijk al een beetje voorbereid. Ook vroeg hij of we op de e.o.a. manier in de moeilijkheden waren gekomen met de politie of wat dan ook , dat was niet zo en hij was tevreden. Wel zei hij ons
dat als er weer zoiets voorkwam we op de e.o.a. manier een boodschap moesten sturen
Dat was alles we werden niet dood geschoten , zelfs niet gestraft
Ons schip kwam binnen de AMS 150 na overname de "Brouwershaven" Onze tijd op de basis was fijn geweest maar het werd nu nog beter. Kwmr. Arie Molenaar werd toko baas , niet uit geldgewin maar gewoon omdat hij er erg goed geschikt voor was
Ik geloof dat we met het bierladen zo'n 40 dozen bier aan boord namen. Meer konden we niet verstouwen. Dit bier was Heineken of Amstel. Beiden waren de betere en duurdere biersoorten in Amerika
De Amerikanen en ook andere naties zagen natuurlijk dat het bier aan boord kwam en vooral de Yanks snapten er geen donder van dat wij bier aan boord hadden
Het gevolg was dat wij oplopers aan boord kregen die vroegen of ze een biertje konden kopen
Dat werd toegestaan en voor ons begon een tijd van zakendoen. (iedereen weet dat de Nederlanders bekend staan als de Chinezen van het Noorden , en dat is ook zo.
Wij betaalden voor een biertje US 12 ct. en we vroegen er 25 voor. Dit was een heel goeie manier van zaken doen. Wij verdienden 100% , de Amerikanen  hadden niets aan boord en moesten als ze naar de club op de basis gingen 50 ct. betalen dus.. ook 100% winst en dan hadden ze geen Heineken of Amstel. Wij waren dus goudeerlijke Chinezen
Op deze manier bouwden we allemaal onze eigen toko op op dozen ston Leo - Kees - Puk en ga zo maar door, Er waren ook dozen bij van Willem
Op een zondagmorgen ging ik in m'n eentje de wal op. Had je soms behoefte aan. Ik kwam terecht in de USO club (soort militair tehuis). Was nog nooit in zoiets geweest en het was enorm gezellig
Na een tijdje stond ik bij de piano zelfs "My funny Valentine" mee te zingen. Was helemaal opgenomen in de club van aspirant engeltjes. Voelde mij al op vleugeltjes door het heelal zweven ,af en toe even uitrustend op zo'n lekker zacht wolkje
Er zaten nog twee bemanningsleden van de Brouwershaven, 2 zeikerdjes. met 3 meisjes
Ik zag het verband niet zo tussen die 2 en meisjes.
Ze nodigden mij uit om bij hen aan het tafeltje te komen. Ben er nog van overtuigd dat de uitnodiging van de meisjes kwam omdat ik alleen was
Ging bij hen zitten en het was ,ondanks de 2 ,al gauw erg gezellig.. De meisjes vonden hen ook wel een beetje "soft" vertelden ze mij laterHet meisje wat naast mij zat ,Charlotte Black, was een erg leuke meid, zo'n fris geval waarbij je niet bang hoefde te zijn dat ze stijf onder de platjes ,of nog erger zat. Ik vertelde haar dat ze van nu af aan mijn verloofde was hetgeen ze best leuk vond en ik vond dat ik dan meer rechten had
Na een tijdje gingen we met z'n zessen in de bus de omgeving bekijken We gingen naar de Golden Gate bridge, waar het inderdaad mooi is maar ik had het veel te druk met denken, hoe kom ik van die anderen af.
Toen kwamen de weer Goden me te hulp. Vond ik vrij normaal want aangezien ik al een klein beetje engeltje was mochten ze best een beetje collegiaal optreden. Dat deden ze. Er kwam plotseling een dikke mist opzetten iets wat daar vaak gebeurde. Wij ,Chalotte en ik gingen dus
"de mist in".
Charlotte was het volkomen eens met mijn aanspraken als verloofde
We zijn nog vaak uitgeweest en het was een prettige tijk We hebben elkaar nog geschreven ,ook toen ik al terug in Nederland was.
We hebben allemaal een hele fijne tijd gehad in San Francisco, ieder op zijn manier.
Ik had nog steeds mijn rode hoed die intussen was uitgebreid met een burgerbroek en een paar hemden. Dit had Charlotte voor me gekocht omdat ik in uniform van de KM. téveel bekijks had.
Zie jullie straks terug in  LONG BEACH






































































































 
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu